Projecten

Het lang leegstaande pakhuis van Kanters en Stok (1902) werd aanvankelijk ontwikkeld als designwarenhuis met co-working en short-stay. In de zomer van 2023, een half jaar voor oplevering, werd het project verkocht aan het Nederlands Fotomuseum. Binnen twee jaar is het bestaande plan doorontwikkeld tot museum. De opgave lag in de transformatie van een rijksmonument, oorspronkelijk ontworpen voor goederenopslag, tot een publieke ruimte en museum met een heel kwetsbare collectie.

Het rijksmonumentale V&D-pand staat midden in het historische centrum van Den Haag. Tot voor kort stond dit leeg. De opgave was om het iconische warenhuis uit 1930 te transformeren tot een toekomstbestendige universiteitscampus voor 4.000 dagelijkse gebruikers. Herbestemming en transformatie maakten restauratie en nieuwbouw nodig om tot één geheel te komen: een ontwerp dat reageert op de complexe situatie, de historische identiteit behoudt en ruimte schept voor een nieuwe generatie gebruikers.

De transformatie van het bestaande kantoorgebouw van Woonopmaat tot het Huis van de Huurder levert een compact, toekomstbestendig en gastvrij werk- en ontmoetingsgebouw op. De open en herkenbare architectuur maakt de maatschappelijke rol van de corporatie zichtbaar en brengt medewerkers, huurders en partners samen. Door te vernieuwbouwen in plaats van te slopen, wordt de CO₂-impact sterk beperkt en krijgt duurzaam hergebruik een vanzelfsprekende plek in de identiteit van het gebouw.

Het hoekhuis beëindigt een typisch rijtje woningen zoals deze naoorlogs veel gebouwd zijn in Nederland. Deze woningen liggen vaak op goede locaties en worden nog met veel plezier bewoond, maar ze voldoen niet aan de huidige eisen qua isolatie, er zitten vaak oude gasinstallaties in en eigenlijk zijn ze vaak net krap voor gezinswoningen. Dit specifieke woonhuis ligt vlak bij de duinen, waardoor er vaak veel wind is, waarmee het huis in de winter snel afkoelt.

Pakhuis De Hes, een provinciaal monument uit 1899, stond decennia leeg. Het markante pakhuis, ooit gebouwd als opslagplaats voor ijzerwaren en nauw verbonden met de historische grachtengordel van Meppel, verloor zijn functie maar bleef een beeldbepalend onderdeel van de binnenstad. De herontwikkeling moest niet alleen de leegstand beëindigen en de restauratie mogelijk maken, maar ook bijdragen aan de culturele infrastructuur en de ruimtelijke kwaliteit van de stad.

De gemeente Rotterdam stelde in haar aanbesteding met de titel Leeuwenkuil de opgave voor het realiseren van een woongebouw, dan wel niet in meerdere volumes, met parkeergarages en publieke ruimten op de locatie Leeuwenkuil in het stedenbouwkundige plan Parkstad. De opgave had tot doel de verbindende schakel te vormen tussen de Kop van Zuid en de Afrikaanderwijk.

Villa Wolff is de transformatie van een bungalow uit de jaren vijftig tot een eigentijdse villa in de bosrijke omgeving van Bosch en Duin. Deze duurzame transformatie laat zien dat enorme kwaliteiten vaak al op de bouwplaats aanwezig zijn. Achter de verouderde uitstraling van de bungalow bleek een verrassend robuuste en tegelijk adaptieve structuur schuil te gaan. Superuse kreeg de vraag om renovatie af te wegen tegenover sloop en nieuwbouw. De opgave was een hoogwaardige villa in het groen.

Renovatie, verduurzaming en revitalisatie van WTC Beurs Rotterdam. Het monumentale complex is toekomstbestendig gemaakt door verbetering van de routing, modernisering van het congresgedeelte, transformatie van voormalige kantoren naar een hotel en versterking van de relatie tussen gebouw, gebruikers en stad, met respect voor het historische karakter.

SPOT Tower E maakt deel uit van de transformatie van Amsterdam Amstel III: van monofunctioneel kantorengebied naar een levendige, gemengde stadswijk. De opgave was een woontoren te ontwerpen die méér doet dan wonen alleen — een gebouw dat actief bijdraagt aan gezondheid, sociale interactie en duurzame mobiliteit binnen een hoogstedelijke context.

In eerste instantie werden we door de bouwheer gecontacteerd voor de renovatie van een bestaande woning. Tijdens het ontwerpproces kreeg de opdrachtgever de kans een naastgelegen, braakliggend stuk grond, een restkavel, aan te kopen. De opdracht werd hierdoor herschapen. de integratie van een braakliggend perceel zodoende een geheel te verkrijgen met de bestaande woning. Dit alles met aandacht voor de bestaande woning.

Dit arbeidershuisje uit 1899 was aan een grondige renovatie toe. Inclusief de fundering had elke hoek van deze hoekwoning aandacht nodig. De vraag was om het huis weer te transformeren naar een sfeervol familiehuis, en het klaar te stomen voor de volgende 125 jaar: Funderingsherstel, van het gas af en nul op de meter. Als ode aan de tijd die de plek al heeft doorstaan, was het daarnaast de wens om elke bouwtijd die het huis heeft meegemaakt terug te laten komen in detaillering en materialisatie.

Rob van Sprang - VEVS transformeerde een jarenzeventig twee-onder-een-kapwoning tot een duurzame, toekomstbestendige woning. De uitdaging lag in het beter benutten van het diepe perceel met een tweeëntwintig meter lange oprit en een vrijstaande garage achterin de tuin. Door meer licht, ruimte en een sterkere relatie met de tuin te creëren, is de woning geschikt gemaakt voor een volgende generatie, zonder het oorspronkelijke karakter en de geschiedenis van de plek uit het oog te verliezen.

Een gezin bestaande uit 2 volwassenen en drie kinderen, woont in een huis van 87m2 over 3 verdiepingen. Het gezin ervaart de woning als te klein en wil verhuizen. Tegelijkertijd zijn ze erg gehecht aan de binnenstad, buurt en vooral de straat waarin ze wonen. Vraag was naar een extra slaapkamer, met de idee dat ze kunnen blijven. Het programma voor souterrain en de bel-etage bestaat uit woonkeuken, zithoek, slaap en badkamer, w.c. en trap naar de eerste verdieping; deze verdieping blijft intact.

Wat gebeurt er wanneer een architect de tijd neemt om te onderzoeken hoe een gebouw gebouwd wil worden? "Wat wil het huis?" onderzoekt een alternatieve ontwerphouding voor een circulaire bouwpraktijk. Niet een vooraf bedacht ontwerp, maar het bestaande huis, de plek en de beschikbare materialen vormen het vertrekpunt. De transformatie van een bestaande woning wordt ingezet als onderzoek naar aandachtig ontwerpen, maken en hergebruik.

Het duurzaam uitbreiden van een Utrechtse benedenwoning van 70m2 met een extra stillere slaapkamer, ruime tuinkamer en een wat grotere badkamer. Waarbij het aansluiten op de bestaande structuur en het bewaken van de buitenruimte leidend zou moeten zijn.

Het duurzaam uitbreiden van een Utrechtse benedenwoning van 70m2 met een extra slaapkamer en een wat ruimere badkamer. Waarbij het aansluiten op de bestaande structuur en het bewaken van de buitenruimte leidend zou moeten zijn. Ook moest het eigenhandig/alleen gebouwd kunnen worden.

Op het einde van de coronaperiode besloot een jong gezin hun stadsappartement in te ruilen voor een vrijstaande woning met tuin aan de rand van de stad, op een steenworp van het centrum. Het betrof een gedateerde woning uit 1958 met een aantal destijds 'moderne' kenmerken. De opdracht bestond erin deze woning om te vormen tot een frisse, hedendaagse gezinswoning met een sterke relatie tot de tuin en verwijzingen naar de Case Study Houses, autodesign en interieurontwerp.

Transformatie van een monumentale boerderij uit 1780 midden in het bos op de Utrechtse Heuvelrug. De opgave was het toevoegen van ruimte, licht en verbinding met het landschap, zonder het historische karakter van de boerderij aan te tasten. Het ontwerp onderzoekt de subtiele overgang tussen monumentale architectuur en hedendaags wonen.