Gezocht: senior vakredacteur de Architect
De redactie van de Architect zoekt een ervaren en ondernemende senior vakredacteur die architectuur inhoudelijk kan doorgronden én journalistiek kan vertalen naar scherpe, relevante en leesbare verhalen.

Zichtbaar zijn als vrouw in de architectuur, moet je dat willen? Volgens Tine Vliegen wel. Ze vindt dat als vrouwelijke architecten blijven zwijgen, we niet verbaasd moeten zijn dat anderen het verhaal vertellen bij debatten, in de krant en op het podium. Het gevolg: 'Wie niet meepraat over de toekomst van architectuur, bouwt er uiteindelijk ook niet aan mee.'

De redactie van de Architect zoekt een ervaren en ondernemende senior vakredacteur die architectuur inhoudelijk kan doorgronden én journalistiek kan vertalen naar scherpe, relevante en leesbare verhalen.

Hij begon als architect zonder diploma, met een verbouwing voor zijn kapper, en groeide uit tot een van de meest gerespecteerde architecten van zijn generatie. Nu, op 74-jarige leeftijd, besluit Koen van Velsen zijn bureau te sluiten. Niet uit onvrede met het vak, maar vanuit verantwoordelijkheid naar zowel zijn opdrachtgevers als zijn medewerkers.

Als vrouwelijke architecten blijven zwijgen, moeten we niet verbaasd zijn dat anderen het verhaal blijven vertellen. Aan tafel bij debatten, in de krant en op het podium zie je steeds weer dezelfde gezichten. Niet omdat vrouwen er niet zijn, maar omdat ze te vaak bedanken voor de uitnodiging. Ik zie het gebeuren in mijn eigen podcast 'The Joy of Architecture' − en ik herken het ook bij mezelf. Maar wie niet meepraat over de toekomst van architectuur, bouwt er uiteindelijk ook niet aan mee.

Gus Tielens runt samen met Mike Korth al 25 jaar het architectenbureau Korth Tielens in Amsterdam. Het bureau werkt veel aan woningbouw en infrastructuur en Tielens is naast architect ook supervisor. In de podcast 'Over Architectuur Gesproken' vertelt ze over plattegronden, verdichting, experiment en het belang van vrouwenogen in de architectuur.

De redactie van de Architect zoekt een ondernemende, nieuwsgierige vakredacteur die architectuur inhoudelijk kan doorgronden én journalistiek kan vertalen naar scherpe, relevante en leesbare verhalen.

Er is weinig zo frustrerend aan het architectenvak als de enorme verspilling van ontwerpkracht. Dit besef kwam extra hard binnen toen ik onlangs op de bouwplaats van Kop Dakpark aan het Marconiplein in Rotterdam stond en dacht aan alle andere Europan-winnaars, die niet hun visie gebouwd zien worden. Ik was enorm trots, maar vroeg me tegelijkertijd af waarom dit een uitzondering is.

De carrière van een vrouwelijke architect in België duurt, volgens onderzoek uit oktober 2025, gemiddeld 10 jaar. Die van haar mannelijke collega's 25. De verklaringen voor dat enorme verschil zijn pijnlijk en voorspelbaar: beperkte doorgroeimogelijkheden, lage salarissen en een werkdruk die niet valt te combineren met een normaal (gezins)leven. Ze maken een lange loopbaan als architect voor veel vrouwen onaantrekkelijk of simpelweg onmogelijk. Als de situatie in Nederland ook maar enigszins vergelijkbaar is - en daar zijn voldoende aanwijzingen voor - dan dreigt Mevr. De Architect een lange reeks van steeds dunnere publicaties te worden.

