'Wat een ding!' roept de vader van vakredacteur Charlotte Thomas wanneer ze met de auto langzaam in de buurt komen van de nieuwe woontoren Hoost, naar ontwerp van het Franse bureau Jakob+MacFarlane. De kleurrijke blokkendoos van 14 verdiepingen hoog met 97 appartementen, heeft heel wat stof doen opwaaien in de Belgische badplaats Knokke-Heist.
We zaten nog geen vijf minuten aan tafel of ging het meteen over AI. Tijdens het sprekersdiner in Pakhuis de Zwijger voorafgaand aan het event over Paris Proof ontwerpen, waren Marc Koehler, Oscar Vos en Jasper Smits enthousiast over de enorme mogelijkheden die kunstmatige intelligentie oplevert. Zo regelde de een met een goede prompt in een druk op de knop een juridisch dichtgetimmerd contract.
De discussie over kunstmatige intelligentie in de architectuur gaat opvallend vaak over 'tools'. Over beeldgeneratoren, parametrische optimalisatie en efficiëntie. Maar wie beter kijkt, ziet dat AI vooral iets anders blootlegt: niet zozeer een technologische breuk, maar een identiteitscrisis die al veel langer sluimert.
Steeds meer vrouwen en andere minder gehoorde stemmen krijgen een plek op het podium van de architectuur. Inspirerend en nodig: het biedt jonge architecten een horizon en schuift nieuwe verhalen naar voren. Maar zolang de werkcultuur, de machtsverdeling en de onzichtbare normen dezelfde blijven, verandert het huis niet. Representatie opent deuren, maar pas cultuurverandering verplaatst muren. En daarvoor moeten we het gesprek over vrouwen in de architectuur verbreden.
Ze studeerde cum laude af, werkte bij een betrokken bureau met goede intenties - en stapte toch uit de architectuurpraktijk. Marianne Boonekamp las Andrea Prins' artikel over de 'leaky pipeline' in de architectuur en herkende zichzelf. Maar kwam tot een andere conclusie: het probleem zit niet alleen in vrouwen die verdwijnen, maar in een sector die maatschappelijke waarde structureel wegdrukt in spreadsheets achter 'efficiëntie'.
Wat als het niet de vrouwen zijn die emancipatie missen, maar het hele vak? Architect Ninke Happel draait de vraag om. Want achter de scheve man-vrouwverhouding in de architectuur schuilt volgens haar een dieper probleem: een vakgebied dat structureel wordt onderschat, onderbetaald en onzichtbaar gemaakt. Door in dit essay de structurele beperkingen - maar ook de bijbehorende kansen - op een rij te zetten, roept ze heel Nederland op: #emancipeerdearchitect!
Architecten Lidia Egorova en Bart Nicolaas zijn partners geworden bij Space&Matter, dat maakt het bureau bekend via LinkedIn. Daarnaast heeft het Amsterdamse bureau de tender gewonnen voor kavel 16 op Centrumeiland. LHBTI+-waarden staan centraal in het ontwerp.
De Nederlandse aanbestedingscultuur moet én kan beter. Dit moet Kristiaan Borret hebben gedacht toen hij als adviseur en juryvoorzitter betrokken was bij de internationale aanbesteding voor theater de Nieuwe Meervaart in Amsterdam Osdorp. De aanbesteding oogst lof vanwege lage inschrijfdrempels en het vastgestelde honorarium. Toch klinkt er ook kritiek, onder meer op de verplichte ISO-certificering en op de lage vergoedingen in de aanbestedingsfase.
