Steeds meer vrouwen en andere minder gehoorde stemmen krijgen een plek op het podium van de architectuur. Inspirerend en nodig: het biedt jonge architecten een horizon en schuift nieuwe verhalen naar voren. Maar zolang de werkcultuur, de machtsverdeling en de onzichtbare normen dezelfde blijven, verandert het huis niet. Representatie opent deuren, maar pas cultuurverandering verplaatst muren. En daarvoor moeten we het gesprek over vrouwen in de architectuur verbreden.

Ze studeerde cum laude af, werkte bij een betrokken bureau met goede intenties - en stapte toch uit de architectuurpraktijk. Marianne Boonekamp las Andrea Prins' artikel over de leaky pipeline in de architectuur en herkende zichzelf. Ze zegde onlangs haar baan als architect op en richt zich nu op een nieuwe uitdaging: ze verbouwt eigenhandig haar huis, terwijl ze reflecteert op het architectenvak en hoe ze zich daar in de toekomst wil positioneren.

Ze studeerde cum laude af, werkte bij een betrokken bureau met goede intenties - en stapte toch uit de architectuurpraktijk. Marianne Boonekamp las Andrea Prins' artikel over de 'leaky pipeline' in de architectuur en herkende zichzelf. Maar kwam tot een andere conclusie: het probleem zit niet alleen in vrouwen die verdwijnen, maar in een sector die maatschappelijke waarde structureel wegdrukt in spreadsheets achter 'efficiëntie'.