Op donderdag 4 maart organiseert de Architect weer een nieuwe avond in Pakhuis de Zwijger waarin we de speciale printeditie 'Mevr. De Architect 2.0' tot leven brengen. Vijf jaar na de eerste uitgave van Mevr. De Architect maken we de balans op met Lara Schrijver, Evelien Pieters, Merel Pit, Oana Bogdan, Mieke Bosse, Mira Nekova, Tim Peeters, Pieter Bedaux en Lyongo Juliana.
Gus Tielens runt samen met Mike Korth al 25 jaar het architectenbureau Korth Tielens in Amsterdam. Het bureau werkt veel aan woningbouw en infrastructuur en Tielens is naast architect ook supervisor. In de podcast 'Over Architectuur Gesproken' vertelt ze over plattegronden, verdichting, experiment en het belang van vrouwenogen in de architectuur.
De redactie van de Architect zoekt een ondernemende, nieuwsgierige vakredacteur die architectuur inhoudelijk kan doorgronden én journalistiek kan vertalen naar scherpe, relevante en leesbare verhalen.
Er is weinig zo frustrerend aan het architectenvak als de enorme verspilling van ontwerpkracht. Dit besef kwam extra hard binnen toen ik onlangs op de bouwplaats van Kop Dakpark aan het Marconiplein in Rotterdam stond en dacht aan alle andere Europan-winnaars, die niet hun visie gebouwd zien worden. Ik was enorm trots, maar vroeg me tegelijkertijd af waarom dit een uitzondering is.
'Wat een ding!' roept de vader van vakredacteur Charlotte Thomas wanneer ze met de auto langzaam in de buurt komen van de nieuwe woontoren Hoost, naar ontwerp van het Franse bureau Jakob+MacFarlane. De kleurrijke blokkendoos van 14 verdiepingen hoog met 97 appartementen, heeft heel wat stof doen opwaaien in de Belgische badplaats Knokke-Heist.
We zaten nog geen vijf minuten aan tafel of ging het meteen over AI. Tijdens het sprekersdiner in Pakhuis de Zwijger voorafgaand aan het event over Paris Proof ontwerpen, waren Marc Koehler, Oscar Vos en Jasper Smits enthousiast over de enorme mogelijkheden die kunstmatige intelligentie oplevert. Zo regelde de een met een goede prompt in een druk op de knop een juridisch dichtgetimmerd contract.
De discussie over kunstmatige intelligentie in de architectuur gaat opvallend vaak over 'tools'. Over beeldgeneratoren, parametrische optimalisatie en efficiëntie. Maar wie beter kijkt, ziet dat AI vooral iets anders blootlegt: niet zozeer een technologische breuk, maar een identiteitscrisis die al veel langer sluimert.
Steeds meer vrouwen en andere minder gehoorde stemmen krijgen een plek op het podium van de architectuur. Inspirerend en nodig: het biedt jonge architecten een horizon en schuift nieuwe verhalen naar voren. Maar zolang de werkcultuur, de machtsverdeling en de onzichtbare normen dezelfde blijven, verandert het huis niet. Representatie opent deuren, maar pas cultuurverandering verplaatst muren. En daarvoor moeten we het gesprek over vrouwen in de architectuur verbreden.
