De woningcrisis wordt hardnekkig benaderd als een rekensom: te weinig huizen betekent meer bouwen. Maar wat als we het probleem verkeerd definiëren? Zolang woningen worden ontworpen als gestandaardiseerde marktproducten, die geen rekening houden met veranderende huishoudens, blijven we achter de feiten aan bouwen. De echte opgave ligt niet alleen in aantallen, maar in de plattegrond.
Op donderdag 21 mei organiseert de Architect weer een avond in Pakhuis de Zwijger waar we de printeditie tot leven brengen. Het centrale thema is 'de stad als bouwterrein', over verdichten in de bestaande stad en wat er naast veel woningen nodig is om de stad leefbaar en aantrekkelijk te houden. Sprekers van de avond zijn David Gianotten, Irma van Oort, Evert Klinkenberg, Arie van der Neut, Bert Karel Deuten en Eva James.
Hoe houd je jonge gezinnen in de stad? Het antwoord zit 'm niet alleen in de woning zelf, maar ook in de ruimte eromheen. In Cornelis in Amsterdam, De Enclave in Zaandam en cpo-project Meer&Deel in Eindhoven staat collectiviteit centraal: wonen met zicht op spelende kinderen, gedeelde voorzieningen en plekken voor ontmoeting. En bij een goede woonomgeving voor gezinnen heeft iedereen baat.
Wie de Wallen zegt, zegt toeristenspektakel. Maar tussen de neonreclames en de souvenirwinkels schuilt een andere werkelijkheid: een historisch stadsweefsel vol vergeten ruimtes. Wat als juist die 'gaten' de toekomst van het gebied bepalen? In het voorstel 'Opwallen' door Loom - praktijk voor culturele transformatie, is de rosse buurt geen decorstuk, maar een laboratorium voor behoedzame verdichting: klein, precies en radicaal stedelijk.
Voor abonneesVoor de woningbouwopgave liggen de grootste kansen binnen de bestaande stad, via inbreiding en verdichting. Idealiter komen nieuwe woningen niet alleen tegemoet aan de woonvraag, maar dragen ze tevens bij aan sterkere, leefbare buurten. De praktijk is echter weerbarstig: eigendom is versnipperd en particuliere en publieke belangen botsen. Hoe zorgen we dat verdichting niet alleen rendement oplevert, maar ook de stad versterkt? In deze editie onderzoekt de Architect hoe architecten en stedenbouwkundigen samenhang, identiteit en menselijke maat weten terug te brengen in de verdichte stad.
De Amsterdamse verdichtingsopgave wordt vaak verbeeld in optoppingen en torens. In Amsterdam-Noord komt een alternatief: gestapelde stadsvilla's in een parkachtige omgeving. Wonen in deze groene oase wordt gecombineerd met een winkelcentrum om de hoek en een snelle ov-verbinding met de binnenstad.
Terwijl betaalbaarheid het woningdebat domineert, wordt er veel gebouwd voor het midden- en hogere segment. De Piek in Rotterdam, Hooghe Delft en de parkvilla's van Elzenhagen in Amsterdam-Noord tonen hoe aantrekkelijk stedelijk wonen kan zijn met ruimte, uitzicht en culturele voorzieningen binnen handbereik. Én hoe bouwen voor kapitaalkrachtigen gebiedsontwikkeling kan aanjagen waarbij concentratie van armoede wordt voorkomen.
We weten al lang hoe het moet: observeren, vragen stellen, data eerlijk interpreteren, codesign inzetten, politieke wil organiseren. Toch slagen Nederlandse steden er nauwelijks in om vrouwen écht mee te nemen in het ontwerp van de openbare ruimte. De reden? Er is een mentaliteitsverandering nodig: de durf om aannames los te laten. En door te beginnen met luisteren, niet met ontwerpen.
