Het was dat Dirk Peters niet een van de sprekers was, anders had hij zich vast graag gemengd in het gesprek. In de podcastaflevering van vorige week vertelde hij dat zijn bureau tegenwoordig dankzij AI in drie weken meerdere gedetailleerde ontwerpvarianten kan presenteren waar ze voorheen zo acht maanden over deden.
Terwijl ik me nog afvroeg wie er beter wordt van die enorme ontwerpinflatie, sprak hij alweer over het verdwijnen van het internationale profiel van de Nederlandse architectuur. Hij pleitte voor een comeback van Superdutch: 'Nederland moet weer een internationaal podium worden.'
Waar Peters teruggrijpt op het beeld van de starchitect, pleit Bart Mispelblom Beyer er in een nieuwe columnreeks juist voor om het vak opnieuw uit te vinden. ‘Gaat de discussie onder architecten over AI opvallend vaak over “tools”, zouden we het beter kunnen hebben over het identiteitsverlies dat daarmee gepaard gaat.’ Hij vraagt zich af ‘of de architect bereid is los te laten wat het vak níét meer is – om ruimte te maken voor wat het weer kan worden’.
