Ze was het toonvoorbeeld. Terwijl ze haar eigen huis verbouwde - van elektra aanleggen tot kozijnen verzagen - dacht ze na over een nieuwe uitdaging buiten het architectenbureau. Tegelijkertijd was ik op zoek naar versterking op de redactie. De vacature stond nog niet online, maar ik mailde haar gelijk of dit misschien iets voor haar zou zijn.
Lang verhaal kort: sinds 1 april is ze vakredacteur bij de Architect. En deze week staat haar eerste projectreview online! Hiervoor toog ze naar de Kolenkitbuurt in Amsterdam-West waar de ene na de andere portiekflat plaatsmaakt voor nieuwbouw. Maar in de Akbarstraat staat nog een verouderd half-open woonblok overeind. Architect Marjolein van Eig liet haar zien hoe deze naoorlogse typologie nog altijd bijdraagt aan ontmoeting, een gevarieerde woningvoorraad en stedelijke kwaliteit. En wat we kwijtraken bij sloop.
Een week geleden ontving ik nog zo’n sterke opinie. Dit keer van Xu Meuwissen. Nee, zij was niet op zoek naar een nieuwe uitdaging. Zij werkt nog altijd met veel plezier bij RoosRos Architecten. Wel houdt ook haar het onderwerp vrouwen in de architectuur bezig. Zij vraagt zich af: ontwerpen vrouwen anders dan mannen?
Haar antwoord: ja, maar dat is niet te zien in ontwerpstijl. Wel ziet ze een verschuiving van prioriteiten. Van doctrine naar bewoning, van representatie naar toe-eigening en van geregisseerde ervaring naar meervoudige toegang. Tegelijkertijd nuanceert ze haar punt. Zo ontwerpt Herman Hertzberger juist radicaal vanuit gebruik, ontmoeting en toe-eigening, terwijl Zaha Hadid het liefst iconen maakte.
Lees de artikelen van deze talentvolle architecten die ook nog eens goed kunnen schrijven!
Groet, Merel
