Vooralsnog komt Boonekamp tot deze conclusie: dat vrouwen weglekken uit de architectuurpraktijk is niet de kern van het probleem, maar een symptoom van een verziekte branche. Architecten zijn immers werkzaam in een sector die maatschappelijke waarde structureel wegdrukt in spreadsheets achter 'efficiëntie'.
Haar vurige opinie is in lijn met de boodschap van Ninke Happel. Happel stelt deze week in een essay de vraag: wat als het niet de vrouwen zijn die emancipatie missen, maar het hele vak? Volgens haar schuilt achter de scheve man-vrouwverhouding in de architectuur een dieper probleem: architecten worden onderbetaald, gevraagd om onbetaalde maatschappelijke arbeid te verrichten en geroemd om onze ‘roeping’. Daar hebben alle architecten last van, niet alleen de vrouwelijke. Volgens haar hebben zowel het vak – als vrouwen an sich – te maken met maatschappelijke onderwaardering.
Verdiep je in die leaky pipeline en lees de artikelen van Boonekamp en Ninke. Niet alleen voor de vrouwen, maar voor de toekomst van het vak. Zo roept Happel heel Nederland op: #emancipeerdearchitect!
