'Het is prettig om nuchter te blijven', zegt Caro van der Venne in de nieuwste aflevering van Over architectuur gesproken. De architect vertelt over haar keuze voor een compact bureau, samenwerken zonder ego en ontwerpen die mensen verrassen, gezond en blij maken. Ook de spanning tussen een goede businesscase en een geslaagde publieke ruimte komt aan bod, net als de vraag hoeveel idealisme een architect zich kan permitteren.
De Belgische architect en hoogleraar Kristiaan Borret is benoemd tot 'urbaniste cantonal' van Genève. Vanaf 1 september 2026 zal hij gedurende de week in de Zwitserse stad verblijven om de functie op zich te nemen binnen de kantonnale overheid van Genève.
Adolf Loos' Haus Müller in Praag is de ultieme vorm van het Raumplan: ruimtes op verschillende niveaus met wisselende hoogtes en open verbindingen. De sobere buitenkant staat in sterk contrast met het rijke interieur. Een recente restauratie biedt een unieke blik op dit meesterwerk. Loos' ideeën over ruimtewerking blijven relevant nu transformaties steeds meer de kern van het vak vormen.
ARC Podium is terug en staat dit jaar in het teken van het architectonisch detail. Drie onafhankelijke vakjury's reiken de ARC27 Awards uit: de Nieuwe Architectuur Award, de Transformatie en Renovatie Award en de Niet Verhuizen maar Verbouwen Award. Meedingen? Zend je project in vóór 12 juni. Op donderdag 28 januari 2027 worden de winnaars feestelijk bekendgemaakt in het Nieuwe Instituut in Rotterdam.
Sinds de jaren negentig bouwde China op een nauwelijks te bevatten schaal: honderden luchthavens, duizenden musea en compleet nieuwe stadsdelen verrezen in recordtempo. Maar inmiddels is de keerzijde zichtbaar. Door het hele land staan half afgemaakte torens, lege fabrieken en verlaten bouwplaatsen als stille getuigen van een vastgelopen systeem.
Waar China decennialang in ongekend tempo bouwde, stapelen lege gebouwen zich nu op. Wie door het land reist ziet overal half afgemaakte torens en fabrieken als stille getuigen van een vastgelopen systeem. China's grote nieuwe opgave: herontwikkeling en hergebruik. Tijdens een recente studiereis verkende een kleine groep Nederlandse architecten of er een rol te vervullen is in deze gigantische omslag. Hoe kan de Nederlandse expertise in transformatie en hergebruik van betekenis worden?
Inclusiviteit is een vast onderdeel in beleidsstukken, marketingcampagnes en social media captions, maar blijft in de praktijk pijnlijk abstract. Terwijl de stad ogenschijnlijk voor iedereen is, verraden alledaagse ontwerpkeuzes wie er wél en niet zijn meegenomen in het ontwerp ervan. Van slecht verlichte fietspaden tot het ontbreken van publieke toiletten: uitsluiting zit niet in het grote gebaar, maar in het detail. Hoe vertaal je inclusiviteit naar concrete ruimtelijke ontwerpprincipes?
Bij de transformatie van Thoravej 29, een voormalige opslagloods in Kopenhagen, hergebruikte architect Søren Pihlmann 95 procent van de materialen. Dat leverde 88 procent minder CO2-uitstoot op en 90 procent minder bouwafval. Maar de transformatie is meer dan alleen duurzaam. Het is een testcase die nauwgezet is gevolgd door onderzoekers van de Universiteit van Kopenhagen. En alle data is openbaar beschikbaar.
Wat als het niet de vrouwen zijn die emancipatie missen, maar het hele vak? Architect Ninke Happel draait de vraag om. Want achter de scheve man-vrouwverhouding in de architectuur schuilt volgens haar een dieper probleem: een vakgebied dat structureel wordt onderschat, onderbetaald en onzichtbaar gemaakt. Door in dit essay de structurele beperkingen - maar ook de bijbehorende kansen - op een rij te zetten, roept ze heel Nederland op: #emancipeerdearchitect!
Wie bepaalt wie wordt opgenomen in de architectuurgeschiedenis? Ariadne ziet hoe vrouwen structureel uit de canon zijn geschreven en ervaart hoe haar werk wordt onderschat. Michelle signaleert hoe alle disciplines achter de schermen van de architectuur nauwelijks erkenning krijgen. Ze stelt daarom voor om, naar voorbeeld van de Oscars, ook niet-ontwerpende disciplines onderdeel te maken van de architectuurprijzen.
Meintje Delisse volgde een kronkelig pad om architect te worden. Tijdens haar mbo-opleiding bouwkunde ontdekte ze op stage in New-York de architectuur. Later deed ze, na het hbo, de Academie voor Bouwkunst. Inmiddels is ze mededirecteur bij bureau SLA en moeder van twee kinderen. 'Ik heb veel gehad aan mijn mannelijke mentoren, nu is het aan ons vrouwen om elkaar te inspireren.'
In de architectuur praten we graag over vernieuwing, vooruitgang en maatschappelijke relevantie. Maar als het gaat over wie blijft, wie doorgroeit en wie afhaakt, blijken vastgeroeste patronen opvallend hardnekkig. Al in de jaren negentig werd duidelijk dat de emancipatie in het vak vooral op papier had plaatsgevonden. 25 jaar later klinkt wat jonge vrouwen vertellen nog altijd verontrustend bekend. Dat is geen toeval - en geen individueel falen. Dat is een systeemprobleem, betoogt Lara Schrijver.
GesponsordIn veel gevallen wordt een gevel niet alleen op uitstraling ontworpen, maar ook op licht, zicht en ventilatie. 'Opvallend genoeg krijgt het dak diezelfde aandacht nog niet altijd', zegt Arjan Matijssen, hoofd verkoop binnendienst bij FAKRO. 'Terwijl juist daar een enorme kans ligt. Wie het dak benadert als 'vijfde gevel', ontdekt dat dakramen geen detail zijn, maar een ontwerpinstrument dat het verschil maakt tussen een goed en een uitzonderlijk gebouw.'
GesponsordNederland bouwt steeds vaker binnen de bestaande stad. Lege plekken worden ingevuld, gebouwen krijgen extra lagen en daken worden benut voor wonen, groen of ontmoeting. Dat is logisch: er is weinig ruimte buiten de stad en nieuwbouw kost landschap en natuur. Tegelijk maakt deze keuze steden drukker en compacter.
GesponsordVoor het duurzame project N206 Europaweg in Leiden worden zo'n 320.000 bakstenen gebruikt. Het bijzondere aan dit project is dat er geen traditionele gevelstenen worden gebruikt, maar circulaire bakstenen. En dat vraagt om een heel andere manier van ontwerpen en denken.
GesponsordLange tijd werd beton met argusogen bekeken: weliswaar erg geschikt als bouwmateriaal, maar volstrekt niet duurzaam. Dat beeld klopt al lang niet meer, zegt directeur Alexander van Tintelen van het Amsterdamse Voorbij Prefab. Hij vertelt over hoe zijn bedrijf er alles aan doet om zo duurzaam mogelijk te zijn en tegelijkertijd de hoogste kwaliteit te leveren. 'We hebben een belofte gedaan aan de toekomst. En daar gaan we ons aan houden.'
GesponsordNederland staat voor een grote verdichtingsopgave. Woningbouw en andere stedelijke programma's schuiven dan ook steeds vaker op naar verdichte locaties bij drukke stations en verkeersknooppunten. Dat betekent dat geluid een steeds grotere rol gaat spelen. Tegelijkertijd blijft de gebruiker de behoefte houden aan natuurlijke ventilatie.
GesponsordSinds de introductie van de eerste serie Pirrouet CO2 -negatieve gevelstenen in 2024 heeft de ontwikkeling niet stilgestaan. Het aantal kleuren is uitgebreid naar dertien en de steen is nu beschikbaar in vier formaten, waaronder een steen met een lengte van 440 mm. Sterke troef is verder dat de CO2 die wordt opgeslagen in de steen tijdens de productie, nooit meer vrijkomt.
Switi is een nieuw woningproject in Amsterdam Zuidoost en vormt een uitbreiding van de wijk Kelbergen. Het project bestaat uit laagbouwwoningen en een woontoren, gebouwd met biobased materialen en geïntegreerd in een groene omgeving. Switi ligt op een strook grond tussen de Gooiseweg en een bestaande vaart. Door de nieuwe woningen aan de andere zijde van het water te plaatsen, wordt de vaart onderdeel van de wijk in plaats van een scheiding. De laagbouw sluit aan op de oorspronkelijke stedenbouwkundige opzet van Kelbergen uit 1973.
ORGA Architect heeft in opdracht van woningcorporatie Mercatus twaalf sociale huurwoningen gerealiseerd in Marknesse. Het project is een eigentijdse interpretatie van het traditionele bakstenen huis in de Delfse school-traditie, uitgevoerd in houtskeletbouw met een dak. De woningen zijn voor 76 procent opgebouwd uit hergroeibare en circulaire materialen. Boven de betonnen fundering is alles biobased, met uitzondering van glas en bevestigingsmiddelen. De gevel is afgewerkt met thermisch gemodificeerd hout in drie houtsoorten: Fraké, Vuren en Dabé.
Shift Landmark in Rotterdam zet in op een duurzaam icoon. Het Slavernijmuseum in Amsterdam op een inclusief gebouw. Het Design Museum in Gent bewijst dat het allebei kan.
Soms ontvangt de redactie een ingezonden artikel dat meteen staat als een huis. Een opiniestuk waar we redactioneel bijna niks meer aan hoeven doen. Zoals het artikel van Marianne Boonekamp waarin ze boud stelde: dat vrouwen uit de architectuur verdwijnen is niet de kern van het probleem, maar een symptoom van een verziekte branche.
Ontwerpen vrouwen anders dan mannen? Het is een gevaarlijke vraag, want ze verleidt meteen tot clichés. Alsof vrouwen vanzelf zachter, empathischer of menselijker zouden ontwerpen, en mannen op hun beurt monumentaler, autonomer of autoritairder. Toch is de vraag te interessant om te vermijden, omdat ze ons dwingt na te denken over de norm van architectuur.
Architecten debatteren graag over hun werk. We voelen de drang - of zelfs de noodzaak - om betekenis te geven aan de ontwerpen die we maken. Veel gesprekken daarover voeren langs geijkte paden: het nut van schoonheid, de schoonheid van nut, het nut van nut. We vinden waarschijnlijk nooit definitief uit hoe we moeten ontwerpen, maar zolang de zoektocht naar zingeving verrassende vondsten oplevert is dat een geruststellende gedachte.
