Ook heeft David Kohn Architects hiermee nieuwe betekenislaag toegevoegd, want deze dieren worden bedreigd door klimaatverandering. Daarmee zijn ze meer dan decoratie. Ze zijn drager van een actuele boodschap, een serieuze gespreksstarter.
In de dagelijkse architectuurpraktijk komen echter ornamenten – en elke andere vorm van decoratie – weinig voor. Mies van der Rohes mantra less is more, wordt vaak verkeerd begrepen en vervolgens misbruikt om het schrappen van architectonische expressie te rechtvaardigen en zo kosten te besparen.
Toen ik het artikel van Andrea Prins over lage salarissen van architecten op LinkedIn postte en de redacties daarop las, dacht ik somber: nog even en architectuur als discipline wordt geschrapt. ‘De business case van de architect is al een tijdje failliet.’ ‘De goedkoopste architect wint toch wel erg vaak de aanbesteding.’ ‘Architectuur is cheap en dat is onterecht.’
Misschien is het een idee dat architecten na oplevering van projecten niet alleen foto’s naar buiten brengen, maar ook het honorarium als een soort kers op de taart? Op die manier wordt wellicht inzichtelijk hoe de betaling uiteindelijk invloed heeft op de architectuur die is gerealiseerd, wat weer wat zegt onder welke werkomstandigheden het is ontstaan. Less is vaak genoeg less, en more is more, op alle vlakken. Wie doet mee?
