Het debat over AI in architectuur blijft vaak steken in de vraag of de architect wordt vervangen, maar de werkelijke verschuiving zit elders. Nu het genereren van varianten razendsnel en goedkoop is geworden, verschuift de schaarste van productie naar selectie. Niet het maken van opties, maar richting geven en het onderbouwen van keuzes wordt het onderscheidende vermogen van de architect.
We weten al lang hoe het moet: observeren, vragen stellen, data eerlijk interpreteren, codesign inzetten, politieke wil organiseren. Toch slagen Nederlandse steden er nauwelijks in om vrouwen écht mee te nemen in het ontwerp van de openbare ruimte. De reden? Er is een mentaliteitsverandering nodig: de durf om aannames los te laten. En door te beginnen met luisteren, niet met ontwerpen.
In de oude kern van Nigtevecht is Lichthuis opgeleverd, een houten woning voor een gezin dat bewust koos voor een bijzondere plek en een eigentijdse manier van wonen. Het project speelt in op de uitdagingen van het kavel: een smalle, taps toelopende vorm in een karakteristiek straatje vlakbij het water. Twee volumes schuiven als puzzelstukken in elkaar om de beschikbare ruimte optimaal te benutten.
Bij station Lelylaan in Amsterdam ontmoet filosoof Pieter Hoexum fotograaf Christian, die met de auto is gekomen. Ze hebben hier afgesproken om de achterdeur te bekijken van woongebouw Cornelis, een ontwerp van Faro en Van Bergen Architectura. Het gebouw staat even verderop.
Rond 60 middelgrote stations ligt ruimte voor 100.000 woningen, berekende Kuiper Compagnons. Logisch ook: bouwen bij het ov leidt tot minder autoverkeer en meer duurzaamheid. Toch botsen ambities met exploitatie. Woningbouw rendeert, publieke ruimte niet - compromissen zijn onvermijdelijk. Hoe pakt dat uit in Delft, Amsterdam Sloterdijk en Utrecht?
Het nieuwe Nationale Slavernijmuseum in Amsterdam moet een icoon worden voor de stad en 'het mooiste gebouw van de wereld'. Toch is er voor een goed ontwerp nauwelijks ruimte want na het Voorlopig Ontwerp gaat de 'uitvoerend architect' ermee verder. In de vakgemeenschap groeit de kritiek.
'Fuck, hij meent het echt', verzuchtte Wouter Vanstiphout over het initiatief van 'Tech Bro' Don Ritzen voor de Shift Landmark. Het immense icoon voor duurzaamheid moet een 'Eiffeltoren voor groene groei' worden. Een 'New World Wonder' dat zich kan voegen in de rij van de Colossus van Rhodos, Pyramides van Gizeh en de hangende tuinen van Babylon. Vanstiphout concludeert: 'Eigenlijk is het treurigste wat dit project kan overkomen, dat Don Ritzen daadwerkelijk de honderden miljoenen weet te organiseren en er straks een door BAM uitgewerkte aanfluiting staat.'
Mensen hebben rechten. Staten hebben rechten. Bedrijven hebben rechten. Zelfs de natuur krijgt steeds meer rechten, met een internationale beweging die ook in Nederland groeit. Ana Pereira Roders vraagt zicht af: waarom hebben gebouwen geen rechten? Want elke minuut wordt er in Europa een gebouw gesloopt, ondanks de Europese Klimaatwet. Haar conclusie: fundamentele rechten waren nooit vanzelfsprekend - ze werden altijd bevochten.
Wie bepaalt wie wordt opgenomen in de architectuurgeschiedenis? Ariadne ziet hoe vrouwen structureel uit de canon zijn geschreven en ervaart hoe haar werk wordt onderschat. Michelle signaleert hoe alle disciplines achter de schermen van de architectuur nauwelijks erkenning krijgen. Ze stelt daarom voor om, naar voorbeeld van de Oscars, ook niet-ontwerpende disciplines onderdeel te maken van de architectuurprijzen.
Meintje Delisse volgde een kronkelig pad om architect te worden. Tijdens haar mbo-opleiding bouwkunde ontdekte ze op stage in New-York de architectuur. Later deed ze, na het hbo, de Academie voor Bouwkunst. Inmiddels is ze mededirecteur bij bureau SLA en moeder van twee kinderen. 'Ik heb veel gehad aan mijn mannelijke mentoren, nu is het aan ons vrouwen om elkaar te inspireren.'
In de architectuur praten we graag over vernieuwing, vooruitgang en maatschappelijke relevantie. Maar als het gaat over wie blijft, wie doorgroeit en wie afhaakt, blijken vastgeroeste patronen opvallend hardnekkig. Al in de jaren negentig werd duidelijk dat de emancipatie in het vak vooral op papier had plaatsgevonden. 25 jaar later klinkt wat jonge vrouwen vertellen nog altijd verontrustend bekend. Dat is geen toeval - en geen individueel falen. Dat is een systeemprobleem, betoogt Lara Schrijver.
Op woensdag 4 maart stond Mevr. De Architect 2.0 in Pakhuis de Zwijger. Hoofdredacteur Merel Pit gaf het podium aan vijf vrouwen en drie mannen - actief in onderzoek en praktijk - om mee te praten over de positie van vrouwen in de architectuur. Met een volle zaal kwam het thema van de avond tot leven: voorbij representatie naar systeemverandering.
GesponsordMet de groenste kanaalplaatvloeren, slimme ketensamenwerking en concrete innovaties zet VBI vaart achter klimaatneutrale bouw. Daarmee loopt het bedrijf al vooruit op de klimaatdoelen voor 2030 en 2050.
GesponsordDe houten schuur heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld van eenvoudig bijgebouw tot volwaardig architectonisch statement. Waar schuren vroeger vooral functioneel waren, worden ze nu ontworpen als luxe bijgebouw, werkplaats, opslagruimte, thuiskantoor of hobbyruimte. Ook houten schuurwoningen worden alsmaar populairder. 'Dankzij slimme ontwerpen en hoogwaardige materialen zijn deze gebouwen niet alleen praktisch, maar ook esthetisch een verrijking van hun omgeving', zegt Hans van den Beukel, business consultant bij Geldersche Houtbouw.
GesponsordDuurzaam bouwen vraagt om meer dan alleen hergebruik van materialen. De keuze tussen bestaande en nieuwe materialen is complexer dan het lijkt. Prestaties, levensduur en milieu-impact spelen allemaal een rol in de uiteindelijke afweging. 'De grootste winst zit niet in één oplossing, maar in de combinatie van keuzes', zegt Bart Hellings, hoofd projectteam bij Reynaers Aluminium.
GesponsordArchitecten moeten duurzaamheidsdoelstellingen in een vroeg stadium bepalen. Dit vindt Christian Bergmann, oprichter van CBA (Christian Bergmann Architecture). 'In de eerste fase beslis je over 70 tot 90 procent van de totale CO2-uitstoot.' Volgens hem lag de focus tot nu toe te veel op energieverbruik tijdens het gebruik van een gebouw. 'Het draait nu om embodied energy': de energie die al in de materialen, het transport en de bouw zelf zit. Daar moeten we nu echt op focussen.'
GesponsordDe discussie over duurzaamheid in interieurarchitectuur is verschoven van een optie naar een absolute randvoorwaarde. Architecten en ontwerpers staan voor de uitdaging om design, functionaliteit en milieu-impact in balans te brengen. Daarbij wordt vaak gekeken naar gevels, isolatie en installaties. 'Eén element wordt nog te vaak onderschat: de vloer', zegt Tamara Dijkshoorn, adviseur Architecten en Design bij Tarkett. 'Juist dit oppervlak, dat intensief gebruikt wordt en grote materiaalvolumes vertegenwoordigt, kan een sleutelrol spelen in het realiseren van circulaire en klimaatvriendelijke gebouwen die voldoen aan eisen als de BREEAM, LEED en WELL-criteria.'
GesponsordOrganisaties zijn op zoek naar manieren om de werkomgeving opnieuw vorm te geven, waar cultuur voelbaar is, identiteit tot uiting komt en zowel samenwerking als focus mogelijk zijn. Het kantoor wordt zo een plek waar mensen graag werken. 'Als een ontwerp in echte dialoog met gebruikers tot stand komt, groeit de werkplek uit tot drager van het verhaal van de organisatie', zegt Monica Straathof, partner bij Ideal Projects. In de nieuwe werkomgeving van Salacia komen deze elementen samen.
De Universiteit Leiden heeft samen met de TU Delft, de Open Universiteit, Universiteiten van Nederland en het LUMC het voormalige warenhuis van Vroom & Dreesmann aan het Spui in Den Haag in gebruik genomen als Universitair Centrum. Liag Architecten voerde in opdracht van gebouweigenaar CBRE Investment Management de haalbaarheidsstudie uit en renoveerde het casco. Sweco Architects ontwierp het inbouwpakket: een studie- en werkomgeving van ruim 20.750 vierkante meter met collegezalen, zelfstudieplekken, kantoren, een restaurant en een sportcentrum, voor circa 4000 dagelijkse gebruikers.
Studioninedots ontwierp Light House op Centrumeiland in Amsterdam, een woonhuis voor een gezin van vier dat is opgebouwd uit gestapelde volumes. De opdracht richtte zich op verbinding - zowel tussen de gezinsleden onderling als met de omgeving. Centrumeiland, een wijk met duurzaamheidsambities waar zelfbouw ruimte biedt aan individuele expressie, vormde de context voor het ontwerp.
Don Ritzen komt op de proppen met een nieuwe typologie: een wereldwonder voor duurzaamheid. De 'Shift Landmark' in Rotterdam moet de eerste zijn in een wereldwijd netwerk van publieke gebouwen die mensen moeten verleiden tot een duurzamer leven.
Woningen worden steeds kleiner. Telde een 3-kamer woning 20 jaar geleden nog 85 vierkante meter, is het nu 55. Daarnaast worden er steeds meer studio's en tweekamerwoningen gerealiseerd. Gemeenschappelijke voorzieningen - van gedeelde woonkamers en tuinen tot logeerkamers en wasruimtes - moeten dit verlies opvangen.
Op Instagram word ik overspoeld met stellige oneliners over hoe het wel en niet moet in het leven. Jaag geen succes na, leef in het nu, sport drie keer per week met hoge hartslag. Maar is het leven juist niet minder eenduidig? Een beetje succes en een beetje falen, een beetje nu en een beetje toekomst, een beetje rennen en een beetje wandelen.
Via de achterdeur naar het kiesrecht. Zo ontwierp Margaret Kropholler in 1912 een modelwoning die de huisvrouw liet emanciperen. Ook tekende ze een bureau voor een man een vrouw. Als de vrouw minder tijd hoefde te besteden aan huishouden, zo redeneerde ze, kon zij zich met andere zaken bezighouden. Zoals intellectuele arbeid.
