Een concullega, Bart Mispelblom Beyer, heeft juist net met zijn bureau Tangram een tender gewonnen door de inzet van AI. Maar ook hier gold: de toegepaste kennis kwam toch echt van de architecten zelf.
Door AI is het gemakkelijk geworden om in korte tijd heel veel varianten te produceren, maar dit leidt niet vanzelf tot betere architectuur. ‘Ze vergroten de verantwoordelijkheid voor wat niet wordt gekozen’, zo stelt Mispelblom Beyer in zijn recente artikel over AI.
‘Elke keuze legt vast welke waarden zwaarder wegen dan andere - expliciet of impliciet. Moet een gebouw compacter worden ten koste van ruimtelijkheid? Weegt efficiëntie zwaarder dan verblijfskwaliteit? Is flexibiliteit belangrijker dan identiteit?’
Om te begrijpen wat de kern van het architectenwerk is, is het behulpzaam om te kijken naar het werk van Adolf Loos, gemaakt in een tijd waarin computers nog niet bestonden. Zo ontwikkelde hij, vanuit scherpe afwegingen over wat een ruimte nodig heeft, zijn beroemde Raumplan al ontwerpend en bijsturend op de bouwplaats.
Harm Tilman bezocht onlangs het recent gerestaureerde Haus Müller in Praag dat zijn tijd ver vooruit was: ‘Leefruimtes bewegen soepel mee met veranderende behoeften van de bewoners. Het biedt daarmee boeiende ruimtelijke lessen voor deze tijd waarin transformaties steeds meer de kern van het vak vormen.’
Lees de must-reads van deze week!
Groet, Merel
