De modelwoning was onderdeel van de tentoonstelling De Vrouw 1813-1913. Het vormde de blauwdruk voor Krophollers latere werk. Al haar ontwerpen vergemakkelijkten het leven van de (huis)vrouw. Zo zorgde ze voor slimme looproutes en vermeed ze stofrichels.
Dat kiesrecht kwam zeven jaar later. Kijkend naar Krophollers tekeningen voelt het een eeuwigheid geleden, en dat is het welgeteld ook. Desalniettemin zijn de verworvenheden die vrouwen sindsdien hebben verkregen niet vanzelfsprekend. Ook het kiesrecht niet, aldus Lara Schrijver vorige week woensdag in Pakhuis de Zwijger.
Ze sloot haar lezing af met een beeld over de Pritzker Prize. Vier kolommen delen de winnaars op. De 1e staat bomvol met mannen, de 2e met een aantal gemixte stellen, in de 3e staan drie vrouwen en in de 4e staat één vrouw: Denise Scott Brown. De vrouw die in 1991 was uitgesloten van de prijs. Want die ging naar haar man Robert Venturi, terwijl ze samen het bureau Venturi Scott Brown leidden.
Eind jaren negentig betrad Schrijver zelf de architectuurpraktijk. Toen hoopte ze dat verandering vanzelf zou volgen op de toestroom van vrouwen. Nu vraagt ze zich af of dat wel zo is. Wat ze hoort onder jonge vrouwen klinkt niet veel anders dan haar eigen ervaringen. Ze vraagt zich af: hoe kon het zijn dat mijn generatie dacht dat de grootste strijd gestreden was?
Daarom roept ze in haar essay op: zwijg niet in de hoop dat het vanzelf goedkomt. Die achterdeur moet openblijven.
Groet! Merel
