Deze week publiceerde de Architect van allemaal een goed voorbeeld. Zo hergebruikte architect Søren Pihlmann 95 procent van de materialen van een voormalige opslagloods in Kopenhagen. Dat leverde 88 procent minder CO2-uitstoot op en 90 procent minder bouwafval. Voor de Deense overheid een testcase die daarom nauwgezet is gevolgd door onderzoekers van de Universiteit van Kopenhagen. Omdat goed voorbeeld doet volgen, is alle data openbaar beschikbaar.
De gemeente Eindhoven besloot duurzaamheid te organiseren door een aanbesteding uit te schrijven voor 7 gemeentelijke gebouwen, waaronder het stadhuis en de stadhuistoren. Allemaal moesten ze grondig worden verduurzaamd. De achterliggende gedachte: niet te sturen op kortetermijnrendement, maar op gedeelde verantwoordelijkheid. ‘We kwamen uit op een terugverdientijd van 48 jaar’, aldus Garry Whitrick, gemeente Eindhoven.
Architect Marc Koehler ontwikkelde het modulaire Superwood-systeem waarmee hij de woningbouw wil versnellen en tegelijk de CO2-uitstoot wil verminderen. Zijn eerste gebouwde project is een feit: Poppies in Amsterdam. Het is een van de eerste woongebouwen in Europa met verhandelbare CO2-certificaten. ‘De uitdaging is om van de negatieve ruimtes tussen de prefabdozen, positieve ruimte te maken, om de restruimtes kwaliteit te geven.’
Deze drie projecten tonen een enorme rijkdom aan manieren om duurzaam te bouwen. De les die we hieruit kunnen trekken is dat duurzaam bouwen niet gaat over hoe we bouwen, maar over hoe lang onze keuzes meegaan – in materialen, relaties en ideeën. Zo vroeg Pihlmann zich tijdens het ontwerpproces vaak af, zoals bij de kunststofkozijnen: ‘kan ik ermee leven als het blijft zoals het is?’
