Naast de nodige netwerkmomenten en heel veel praatjes zonder veel diepgang was er een interessant debat over vrouwen in de architectuur, georganiseerd door mijn hoofdredacteur Merel Pit. Met in het panel powervrouwen Eva James, Elise Moeskops en Charlotte de Mos. Zij beargumenteerden dat het vrouwelijk perspectief op het ontwerpen van de openbare ruimte structureel ontbreekt, en dat we – om daar verandering in te brengen – meer data nodig hebben.
Voor veel vrouwelijke architecten een bekend verhaal en toch vind ik het belangrijk om te blijven schrijven over deze lacune. Omdat het nog steeds resulteert in steden die ontworpen zijn voor de fitte witte man met een baan en een auto.
Dat zag ik in de nieuwe wijk Hart van de Waalsprong, ontworpen door De Zwarte Hond en De Urbanisten. Ik liep door de wijk en was onder de indruk van de torens van Monadnock en de woningen van Korth Tielens, Level of Detail en Atelier Brink. Veel straten zijn autovrij, met groene wadi’s en brede stoepen. Maar een minder mooie kant van de wijk is zichtbaar op de binnenterreinen die vol geparkeerd staan met auto’s, waardoor er maar weinig ruimte overblijft voor een tuintje.
De parkeernormen maken het ontwerpen van een mooie en functionele stad behoorlijk lastig, vertelde Jeroen de Willigen me. Maar volgens de gemeente Nijmegen willen bewoners hun eigen auto onder handbereik hebben. En nu ben ik natuurlijk benieuwd op basis van welke data deze beslissing is genomen?
