‘Raad van State vernietigt deel bestemmingsplan Hamerkwartier'. Die klap kwam hard aan. De gemeente had in het Hamerkwartier woontorens gepland op zo'n 150 meter afstand van een chemische fabriek, die nu wijst op een advies van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten om geen woningen te bouwen op minder dan 700 meter van een chemisch bedrijf. De verklaring van de gemeente: de risico's werden 'aanvaardbaar' geacht gezien de woningnood.
Hoe heeft de gemeente dit advies over het hoofd kunnen zien? Sterker nog: wat beschouwt een overheidsinstantie als aanvaardbaar als het gaat om de gezondheid van diens inwoners? Het doet herinneren aan de discussie rondom chemiegigant Chemours naast de Dordtse woonwijk De Staart, waar het uiteindelijk aankwam op een rechtszaak. Het is te hopen dat het niet zo ver komt in het Hamerkwartier.
Een ideale mix van wonen, werken en industrie in de stad is alleen mogelijk als het geheel meer dan de som der delen is. Dat zegt Christiaan Hanse in zijn afstudeerproject aan de TU Delft. Hanse deed onderzoek naar de terugkeer en het behoud van industriële functies in industrieel erfgoed. Zo stipt hij onder andere aan dat nieuwe industrie iets terug kan geven aan bewoners in de omgeving, zoals restwarmte of een maatschappelijke voorziening die voor beide partijen waardevol is. Met die symbiose sluit een stad niet alleen praktisch, maar ook organisch op elkaar aan.
Veel leesplezier!
