Ruys meende dat het groen de hedendaagse stad leefbaar houdt: het zorgt voor ontmoeting, rust en koelte. De coronapandemie legde een vergrootglas op onze openbare ruimte en de al dan niet aanwezigheid van 'genoeg' vierkante meters groen per persoon in de stad. Het leek er even op dat het tij keerde en groen weer een prioriteit werd. Maar schijn bedriegt.
De huidige binnenstedelijke bouwwoede leidt doorgaans tot minder groen. We krijgen kleinere woonoppervlakten met minder groen. Enkele cijfers: een onderzoek van architecten- en ingenieursadviesbureau Sweco en milieuorganisatie Natuur & Milieu (december 2024) toont aan dat het aantal vierkante meter publiek groen in de hoofdstad de laatste vijf jaar drastisch daalt. Van 73 vierkante meter groen per woning in 2019 naar 54 vierkante meter in 2024.
Hoogtijd dus om de drijfveer van Ruys weer boven water te halen. Een gedachte waar ook Donna van Milligen Bielke zich in vindt. In de podcast Over Architectuur Gesproken spreekt ze onder andere over het belang van een functionele gevel in de stad, waar in de plint (groene) ruimte ontstaat om toe te eigenen. Door mens én stad. Het idee is dat de grens tussen binnen en buiten vervaagt. ‘Architectuur vormt de publieke ruimte. Het zijn de grenzen van het publieke domein.’
PS Een paasvakantietip: bezoek ‘De Tuinen van Mien Ruys’ en/of de tentoonstelling Mien Ruys en de moderne tuin in het Van Eesteren museum.
Veel lees-, luister- en kijkplezier en een fijn Pasen!
Charlotte
