Anderhalve meter-economie leidt tot 1,2 miljoen minder werkplekken

Het is haast een open deur: de post-coronastad moet een gezonde stad worden. Fantastisch dat de gezonde stad opnieuw veel aandacht krijgt. Dat is ook hard nodig, maar laten we niet dezelfde fouten maken als in het verleden.

Bij het ontwikkelen van een soort routineuze smetvrees in het afgelopen jaar, zijn abstracte begrippen als afstand en nabijheid tastbaar geworden. 'Anderhalvemetersamenleving' was niet voor niets het (te lange) woord van het jaar in 2020. De meesten van ons zullen een versterkt besef ontwikkeld hebben voor wat dichtbij is (en dus intiem of besmettelijk) en wat in je directe omgeving afstand betekent (en daarmee veiligheid maar ook verwijdering). In de eerste fase van de lockdown heb ik aan een ronde tafel die geschikt is voor zes personen eens de afstand gemeten tussen de drie aanzittenden. Dat hield niet over.

Door Harm Tilman - Door de uitbraak van het coronavirus is Nederland in de greep van social distancing, bestande uit een mix van maatregelen op het gebied van hygiëne, verplichte isolatie en vrijwillige quarantaine. De anderhalvemetersamenleving, door velen gezien als een bedreiging of als een kans, lijkt de opmaat te zijn naar de volgende ecologische crisis. Het stedenbouwkundige antwoord hierop is een veerkrachtige stad waarin uiteenlopende natuurlijke, economische en culturele processen op elkaar betrokken en vormgegeven worden.

JCAU ontwierp voor de prijsvraag 'Werkplek van de toekomst' een draagbare werkstation voor gebruik op kantoor, onderweg en op wat voor plek dan ook daarbuiten. Dit station functioneert als privacy scherm dat geluiden van buiten filtert. Geïntegreerde zonnepanelen leveren stroom voor de verlichting.