Ik ondervond dat niet lang erna aan den lijve in Amsterdam. In het rauwe stukje stad dat het Hamerkwartier heet, is het startsignaal gegeven voor een nieuw woon-werkgebied. Dat heeft wat voeten in de aarde. Wordt de industriële vibe wel behouden, vragen liefhebbers van de wijk zich af, en zijn de torenhoge ambities van de gemeente om bedrijvigheid in de wijk te laten landen überhaupt haalbaar? Kristiaan Borret, supervisor van het Hamerkwartier, is er helder over: ‘Projectontwikkelaars hebben zich in afspraken aan de ambities verbonden, dus we moeten ook geen medelijden hebben.’
Over onaf gesproken: voor de komende editie doken mijn redactiegenoten en ik in de wereld van hergebruik van bouwmateriaal. Collega Floortje Keijzer sprak daarvoor met onder andere De Architecten Cie en WRK Architecten, die beide een ambitieus ontwerp zagen stranden door hobbels in het proces. Verbazingwekkend, vond ik het. Hergebruik is zo’n no-brainer om duurzamer te bouwen. Toch zijn timing, opslag en ook hoge kosten dikwijls belemmerende factoren waardoor wordt teruggegrepen op nieuwe materialen en producten.
Dat processen ook radicaal anders kunnen, bewijst de organisatievorm Zoöp. Hier krijgen niet alleen mensen, maar ook dieren en plantleven een ‘stem’ via menselijke woordvoerders. Inspirerend, vind ik het, dus neem vooral even de tijd voor het artikel over De Ceuvel!
Veel leesplezier gewenst!
Groet,
Reinoud Schaatsbergen
