En gelukkig gebeurt dat steeds meer. Gisteren hebben wel 94 architecten zich laten horen in een brandbrief. Het zijn alumni van de faculteit Bouwkunde van de TU Eindhoven die hun zorgen delen over de koers van het faculteitsbestuur. In de visie van de faculteit legt de culturele waarde van architectuur het af tegen de technische benadering, terwijl volgens de opstellers en ondertekenaars van de brief beide in balans zouden moeten zijn.
Hoe belangrijke die culturele waarde is, licht Gus Tielens mooi toe in haar nieuwste column. Net als Van Manen voelt ze zich klemgezet als het gaat over de woningplattegrond. ‘De woningplattegrond in Nederland, een uitzondering daargelaten, is al de resultante van een stevig economisch gestuurd programma van eisen. Daarmee is de ontwerpopgave als onderzoek naar de achtergrond verschoven.’
Technisch prima in orde, maar er is geen ruimte meer voor verrassing, het onverwachte, terwijl beide waarden het leven juist kenmerken. Architectuur als de achtergrond van het leven moet juist aan beide ruimte bieden.
Gelukkig was er een lichtpuntje en stuitte Tielens op de plattegrond van acht appartementen in Antwerpen, een transformatieontwerp van Bovenbouw. ‘Helemaal bovenin ontdek ik in een van de appartementen een waanzinnige douche. Niet heel groot, maar wel hoog en met een prachtig bas-reliëf in de wand. Hier douchen moet een belevenis zijn.’
