Projecten

Hoofdontwerper van Balenciaga, Nicolas Ghesquière, kijkt graag naar de toekomst. Dit komt in zijn kleding tot uiting door organische vormen en klassieke Franse couture te combineren met science fiction-achtige elementen. Ook de winkels van het van oorsprong Spaanse modemerk hebben een futuristisch interieur. Dominique Gonzalez-Foerster maakt van iedere Balenciaga-winkel een landschap waarin geometrische, grafische en organische vormen domineren.

Het Jinso Paviljoen is een uitbreiding van een in de jaren negentig eveneens door cepezed ontworpen horecapaviljoen op de Arena Boulevard in Amsterdam. Vanwege de schaalvergroting van het hele gebied het afgelopen decennium, vroeg de gemeente de eigenaar en exploitant te investeren in een kwalitatief hoogwaardige expansie.

Het nieuwe congrescentrum La Llotja in Lleida lijkt als een groot natuurstenen bouwwerk aan de Spaanse aarde te zijn ontsproten. Mecanoo heeft het landschap van Lleida opgevat als een boeiend decor waarvoor het horizontale gebouw is neergezet, net iets van de rivier de Serge af. Dit komt in verschillende schaalniveaus naar voren.

Een particuliere opdrachtgever vroeg GROUP A om een eigentijds vormgegeven villa voor in de Bussumse wijk Het Spieghel. Deze lommerrijke wijk uit eind 19de eeuw staat bekend om zijn klassieke villa's met bijzondere kappen, torentjes en erkers. GROUP A ontwierp een sculpturale woning die qua profiel goed aansluit bij de soms frivole villa's in de omgeving.

De Universiteit van Utrecht laat voor haar faculteit Beta wetenschappen een nieuw gebouw realiseren op de Uithof. De nieuwbouw vervangt onder anderen het F.A.F.C. Wentgebouw, ook bekend als 'de Ponskaart'. De nieuwbouw komt op een markante plaats op het universiteitsterrein, op de hoek van de Leuvenlaan en de Universiteitsweg. Architectuurstudio HH is verantwoordelijk voor het ontwerp, Pieters Bouwtechniek voor de constructie.

In een klein dorpje in het zuiden van Spanje heeft Julio Barreno Gutiérrez een botenhuis ontworpen. Het gebouwtje gaat door zijn overwegend witte uiterlijk vanzelfsprekend op in het traditionele landschap van de regio. Het vormt één van de witte puntjes op de groene heuvels.

De opdrachtgevers van een grote boerderij in Geesteren, het voormalige vakantiehuis van de ouders van de vrouw, vroeg aan Studio Groen+Schild het gebouw geschikt te maken voor een gezin met twee kinderen en een studio. De boerderij was in de loop der tijd diverse malen verbouwd en de authentieke indeling van voorhuis met de woonfunctie en werkruimten in de deel was vertroebeld.

Dat bedrijven die opereren in de wereld van aandelen, vermogen, transacties en handel niet per se een kantoorinterieur vol kostbare en weelderige materialen behoeven, toont het ontwerp van i29 & Eckhardt en Leeuwenstein voor opdrachtgever All Capital. Zij brachten het werk van de beleggingsmaatschappij in aandelen in beeld door elk directielid op een speelse manier op een voetstuk te plaatsen.

Rotterdamse modewinkel Prague opende een tijdelijke wisselwinkel. Het voorheen luxe interieur dient letterlijk als materiële basis voor het nieuwe winkelconcept R k n-str k sh n. De ontwerpers verwerkten de bij het slopen vrijgekomen materialen in nieuwe meubels, displays en verlichtingselementen en brachten geen nieuwe materialen of interieurelementen in. Zo is een functionele winkel ontstaan met een eigen, specifiek aan de plek verbonden, identiteit.

Uitgangspunt van de verbouwing van de Academie van Bouwkunst in Amsterdam was het complex ruimtelijk helder en overzichtelijk te maken en daarmee de veiligheid voor de gebruikers te verhogen. Ook diende de van oudsher gegroeide en als aangenaam ervaren informele verblijfskwaliteit in het monumentale pand niet te worden aangetast. De architect koos voor licht en transparantie, in plaats van zwaarwichtige symboliek. De terughoudende vormgeving van het interieur toont empathie en respecteert de gewenste informaliteit van het onderwijs.

Een langgevelboerderij in Lage Mierde, Noord-Brabant. Wat vervallen, het dak verzakt. Een van de vele boerderijen in de streek, niets bijzonders, maar door zijn karakteristieke ligging in een beschermd dorpsgezicht wel een monument. Sloop was niet aan de orde, restauratie niet de moeite waard, en de nieuwe eigenaar voelde ook niets voor een traditionele woning. Hij wilde een huis met veel ruimte, maar met verschillende sferen. Een woning die aangenaam voelt, zowel alleen als met velen.

Stylist en ontwerper Margreeth Olsthoorn had al een modewinkel op de Rotterdamse Witte de Withstraat, maar opende onlangs een tweede vestiging. In MGH20 verkoopt Olsthoorn uitsluitend mannenkleding van ontwerpers als Martin Margiela en Hussein Chalayan, aangevuld met schoenen, tassen, accessoires, boeken en tijdschriften.

De uit 1895 daterende watertoren in Delft leek een dankbaar object om te verbouwen. Daarom vroeg de eigenaar aan Rocha Tombal architecten om in dit gevaarte, met bakstenen muren van 70 centimeter dik en bovenin een stalen tank voor 600.000 liter water, een 'wellness center' te realiseren. Het programma van eisen behelsde ruimtes voor meditatie- en yogabeoefening, aangevuld met voorzieningen als sanitair, een waterwinkel en een café.

Op een prachtige plek vlakbij Nijmegen in de uiterwaarden met uitzicht op de rivier en de Waalkade heeft Vera Yanovschtchinsky een huis ontworpen. De woning wordt gedeeltelijk gedragen door een betonnen onderbouw en rust deels op enkele kolommen. Doordat het huis boven het maaiveld is uitgetild, loopt de tuin onder het huis door.

Dat de scheiding tussen open en gesloten zones in de woning niet vast hoeft te staan, maar ook flexibel is vorm te geven, toont het ontwerp van de Belgische architect Karla Menten voor een eigen woon- annex werkruimte. Een casco ruimte van 200 m2 en ruim vier meter hoog in een voormalig kantoorgebouw in Hasselt heeft zij getransformeerd tot een sneeuwwit loft, waarvan de voornaamste ruimte volledig open is.

Van een diep en donker appartement van 180 m2 in een gebouw aan de Koolkaai in Zuid, het oude havengebied van Antwerpen, maakte het jonge Belgische bureau sculp(IT) een karakteristiek loft.

De Torenflat in Zeist (bouwjaar 1974) is een renovatieproject. Het gebouw was in feite een koudebrug van 27 meter breed, 105 meter lang en 58 meter hoog. Bij de renovatie is een nieuwe elementengevel aangebracht aan de (glazenwas)balkons rondom het gehele gebouw. Zo is het energielabel teruggebracht van F naar C, een besparing in de CO2-uitstoot van 290 ton per jaar. En dat terwijl de bewoners slechts één dag thuis hoefden te blijven.

Ontwerpen van gebouwen voor de rechtspraak zijn onderhevig aan complexe en in toenemende mate tegenstrijdige eisen. Enerzijds is de invloed van ideeën over beveiliging en controle in de laatste jaren sterk toegenomen, anderzijds moet ook de rechtspraak zich onderwerpen aan verwachtingen ten aanzien van een transparant openbaar bestuur. In de meeste gevallen wordt dit vertaald in een nadruk op visuele transparantie.