De gemeente Mechelen gaf Raum Architecten de opdracht om een nieuw dorpshuis te ontwerpen als centrum voor alle mogelijke sociale activiteiten. Het bureau heeft de opdracht vertaald naar een ruimere opgave: een publieke ruimte als focus van het dorpsleven, de omliggende gebouwen in betrokkenheid op elkaar en het dorpshuis als open huis.
De oorspronkelijke villa, ontworpen door Architectenbureau Van den Broek en Bakema, uit 1961 is in 2003 aangemerkt als monument en van eigenaar veranderd. Broekbakema werd door de huidige bewoners, een jong gezin, gevraagd om een uitbreiding te realiseren.
Europoort is niet de meest tot de verbeelding sprekende locatie om te bouwen zou je zeggen. Toch wist Group A voor een nieuwe vestiging van BP RR genoeg aanknopingspunten in de omgeving te vinden om te komen tot een iconisch kantoorgebouw dat tegelijkertijd subtiel inspeelt op de gevaren en landschappelijke kansen van het gebied. Zo is het gebouw bestand tegen mogelijke ontploffingen terwijl het tegelijkertijd speelt met de duinwallen. Het kantoor is tot stand gekomen in een Design & Build proces.
De Borneohof is een in het oog springend nieuwbouwproject in de Indische Buurt in Amsterdam. Sinds juni van dit jaar wonen, werken en vermaken zich hier enige honderden mensen.
Het Vorstelijk Complex bestaat uit twee voormalige schoolgebouwen: De Christinaschool en de Beatrixschool. Tussen deze twee gebouwen in is een theaterzaal gebouwd die de twee bestaande gebouwen met elkaar verbindt. Zo ontstaan er drie ruimtes die samen één zijn.
De wijk Buitenwittevrouwen in Utrecht is geliefd bij jonge stellen, maar vaak zijn de woningen te klein wanneer er gezinsuitbreiding plaatsvindt. De bewoners van dit huisje vroegen Urbanizer om te helpen met een uitbreiding aan de achterkant van de woning waar zich twee garageboxen bevinden.
In een gerenoveerd pakhuis op de Wibautstraat 20 zit MHOOM: een hippe nieuwe kapsalon en kledingzaak ineen. Het stoere en flexibele interieur is ontworpen door M3H Architecten. WHD interieurbouw tekende voor de realisatie ervan.
Dit jaar is het Serpentine Gallery Pavilion ontworpen door Peter Zumthor. Elk jaar nodigt de galerie een andere architect uit om een paviljoen te ontwerpen. Dit jaar geen ontwerp vol spektakel, maar één waarin de relatie tussen cultuur en natuur centraal staat. Het concept van het paviljoen is de hortus conclusus, een contemplatieve kamer, een tuin in een tuin die is ontworpen door Piet Oudolf.
Toen het Spaanse schoenenmerk Camper hem anderhalf jaar geleden vroeg een winkel te ontwerpen in Shelton Street, had de Spaanse designer Tomás Alonso nog geen enkele ervaring met interieurarchitectuur. Toch stelde de schoenenfabrikant geen eisen en gaf hij de ontwerper de vrije hand. Alonso nam die vrijheid: het interieur dat hij creëerde vertoont meer overeenkomsten met een viswinkel of slagerij, dan met een schoenenwinkel.
Na de herbestemming van een monumentale vliegtuighangar tot een complex van educatieve en recreatieve functies, vroeg architectenbureau diederendirrix lichtkunstenaar Peter Struycken een installatie te maken die kwaliteit aan het ontstane overdekte plein zou toevoegen. De lampen veranderen voortdurend van kleur, waardoor er een dynamische open ruimte ontstaat. Tegelijkertijd wordt de bijzondere architectuur van de hangar benadrukt.
Een oude loods uit 1951 in Rotterdam-Zuid is door Ector Hoogstad Architecten omgebouwd tot het nieuwe kantoor van IMd Raadgevende Ingenieurs. De hal zelf is volledig in de oude staat gelaten. Alle nieuwe gebruiksruimten zijn er als losse, geklimatiseerde units in geplaatst. De loods zelf functioneert daardoor als ongeklimatiseerde mega-spouw.
Deze vrijstaande woning, ontworpen door Jeroen Helder en Servie Boetzkes, staat aan de rand van Arnhem in de buitenwijk 'Schuytgraaf'. Het ontwerp kenmerkt zich door de grafische lijnen en de minimalistische details.
Door Eleonoor Jap Sam - De Pompstraat in het Rotterdamse Oud-Charlois ziet zich geconfronteerd met een aanzwellende stroom architectuurtoeristen. Deze komen kijken naar de Zwarte Parel, een 'kluswoning' die is getransformeerd tot een bijzonder architectonisch schouwspel. In een verrassende mix van interieur en exterieur, oud en nieuw, staan ruimtelijkheid en continuïteit van open functies centraal.
Door Marc Schoonderbeek - Grootstedelijke wooncomplexen op binnenstedelijke locaties staan in Nederland sinds enkele jaren sterk in de belangstelling. Door deze experimenten wordt de Nederlandse stedelijke cultuur die zich nog altijd kenmerkt door kleinschaligheid, diepgaand beïnvloed. Het grote wooncomplex van Liesbeth van der Pol in het voormalige Amsterdamse havengebied levert hier een belangrijke bijdrage aan, doordat het effectief bemiddelt tussen woning en stad.
Een minimale ingreep kan een maximale impact hebben op de ruimtelijke ervaring. Moriko Kira ontwierp een kunstcentrum in een voormalige bierbottelarij en kartonnagefabriek. Door het bestaande casco intact te laten en nieuwe elementen vooral de ruimte en het programma te laten organiseren, ontstaat een helder en prikkelend platform voor de meest uiteenlopende events. Het uitgangspunt in het ontwerp was 'zo goed mogelijk het bestaande casco laten spreken.' Drie dozen zijn in feite de enige ruimtelijke toevoeging, ze suggereren de verandering van fabriek tot ruimte voor verblijf en activiteit.
Dit paviljoen, ontworpen door BLOOT architecture, wordt gebruikt als werkruimte en als gastenverblijf. Het is vergunningsvrij gebouwd, waardoor er een restrictie was in hoogte en oppervlakte.
Door Marit Overbeek - Of vormgeving het gedrag van mensen kan veranderen, is een elementaire vraag in het ontwerpvak. Nu het kantoorinterieur als gevolg van de implementatie van moderne werkstijlen opnieuw wordt gedefinieerd, staat de interieurarchitectuur voor nieuwe uitdagingen. Ze moet de relaties op zo'n manier ordenen dat creativiteit wordt gestimuleerd en samenwerking wordt bevorderd. Met de inrichting van het nieuwe kantoor in Utrecht, vormgegeven als een moderne stad, maken Rabobank Nederland en Sander Architecten deze ambitie waar.
In 2009 is het Haka gebouw bestemd tot een campus voor clean tech bedrijvigheid. Een Living Lab voor bedrijven, instellingen en overheden, die op het terrein van water en energie hun kennis en onderzoek bundelen. Doepel Strijkers Architects heeft voor het interieurmateriaal meerdere kringlopen op verschillende stedelijke schalen verkend. Daarbij heeft het bureau het gebouw opgevat als machine die de drager vormt voor de toekomstige activiteiten.
