Het bestaande gebouw kenmerkte zich door lange looplijnen en veel buitengeveloppervlak. Na de transformatie is een compact gebouw ontstaan, zowel energetisch als ruimtelijk met een uitnodigende gevel en nieuwe hoofdentree aan de zijde van de Enexis- Campus. Om voldoende bruto vloeroppervlak ter realiseren is het bestaande gebouw uitgebreid met een nieuwe vleugel.
Tussen het bestaande en nieuwe gebouwdeel is een centrale ruimte gecreëerd in de vorm van twee geschakelde atria. Deze transparante zone zorgt voor veel daglicht in het gebouw en heldere ruimtelijke en visuele verbindingen binnen het gebouw en vanuit het gebouw met haar omgeving. Vanuit de nieuwe hoofdentree komen gebruikers en de bezoekers binnen in het hart van het gebouw, van waaruit de werkplekken, vergaderruimten en het lunchwerkcafé bereikbaar zijn.
Vanwege de autonome, vrije ligging van het gebouw in de groene omgeving van de Enexis-Campus heeft de gevel een herkenbaar ritme dat is doorgezet rondom het gebouw. Door diepe negge´s toe passen ontstaat een heel expressieve gevel, die tegelijkertijd zelf-beschaduwend is. De materialisering van de gevel versterkt de variatie in lichtinval, die hierdoor ontstaat. De gevel verandert van kleur door de stand van de zon en wanneer men langs het gebouw beweegt.
tekst: door Sacon als inzending voor de ARC16 Awards
