De bouw van een Nationaal Slavernijmuseum in Amsterdam heeft nu al vertraging opgelopen, meldt de gemeente Amsterdam. Aanvankelijk zou het museum in 2030 openen, hier zijn nu drie jaar aan toegevoegd, onder meer voor extra inspraak, vergunningsprocedures en langere ontwerpprocessen.
De Tafelberg is de transformatie van een voormalige jeugdgevangenis in Amsterdam Zuidoost tot een open wooncampus voor 290 jongeren. Kon een gebouw dat ontworpen was voor afzondering en controle worden omgeturnd in een plek voor ontmoeting en ontwikkeling, voor vrijheid en zelfstandigheid? De transformatie keert niet alleen het programma om, maar ook de maatschappelijke betekenis van het gebouw: van gesloten naar open.
Wie ontwerpt een optopping met een gevel van graniet? Het materiaal staat te boek als het zwaarste ter wereld en is daarom lastig te combineren met een bestaande fundering. Toch heeft Ronald Janssen het toegepast in de transformatie van de voormalige telefooncentrale in Amsterdam. Die er nu staat voor de eeuwigheid.
Op het Amsterdamse Centrumeiland staat sinds de zomer van 2025 het CPO-woonblok Bakstayn, opgetrokken uit bakstenen als eerbetoon aan de architectuur van de Amsterdamse School. De CPO-groep wilde niet alleen voor zichzelf een mooi gebouw ontwerpen, maar iets maken dat de buurt en de stad een stukje mooier, duurzamer en socialer maakt. Ze sloegen architectenbureau Time to Access in de arm voor een co-designproces dat geresulteerd heeft in achttien op maat gemaakte, betaalbare woningen.
BNLA architecten kreeg de opdracht om een sterk verouderde herenwoning in de Amsterdamse Vondelparkbuurt te transformeren tot een duurzaam en toekomstbestendig familiehuis. De woning was technisch uitgewoond, energetisch ondermaats en vroeg om funderingsherstel. Belangrijke uitgangspunten waren het behoud van het historische karakter, de ruimtelijke kwaliteit en het beschermde straatbeeld.
SPOT Tower E maakt deel uit van de transformatie van Amsterdam Amstel III: van monofunctioneel kantorengebied naar een levendige, gemengde stadswijk. De opgave was een woontoren te ontwerpen die méér doet dan wonen alleen — een gebouw dat actief bijdraagt aan gezondheid, sociale interactie en duurzame mobiliteit binnen een hoogstedelijke context.
De nadrukkelijke wens van de opdrachtgever was om de karakteristieke vooroorlogse twee-onder-een-kapwoning volledig toekomstbestendig te transformeren. De woning kampte met constructieve beperkingen, achterstallig onderhoud en een indeling die niet meer aansloot op het gezinsleven. Gevraagd werd om meer ruimtelijkheid, duurzaamheid, bergruimte en werkplekken, met behoud van de unieke locatie en het uitzicht op het aangrenzende weiland als uitgangspunt voor binnen- en buitenleven.
Een gezin bestaande uit 2 volwassenen en drie kinderen, woont in een huis van 87m2 over 3 verdiepingen. Het gezin ervaart de woning als te klein en wil verhuizen. Tegelijkertijd zijn ze erg gehecht aan de binnenstad, buurt en vooral de straat waarin ze wonen. Vraag was naar een extra slaapkamer, met de idee dat ze kunnen blijven. Het programma voor souterrain en de bel-etage bestaat uit woonkeuken, zithoek, slaap en badkamer, w.c. en trap naar de eerste verdieping; deze verdieping blijft intact.
