BNLA architecten kreeg de opdracht om een sterk verouderde herenwoning in de Amsterdamse Vondelparkbuurt te transformeren tot een duurzaam en toekomstbestendig familiehuis. De woning was technisch uitgewoond, energetisch ondermaats en vroeg om funderingsherstel. Belangrijke uitgangspunten waren het behoud van het historische karakter, de ruimtelijke kwaliteit en het beschermde straatbeeld.
SPOT Tower E maakt deel uit van de transformatie van Amsterdam Amstel III: van monofunctioneel kantorengebied naar een levendige, gemengde stadswijk. De opgave was een woontoren te ontwerpen die méér doet dan wonen alleen — een gebouw dat actief bijdraagt aan gezondheid, sociale interactie en duurzame mobiliteit binnen een hoogstedelijke context.
De nadrukkelijke wens van de opdrachtgever was om de karakteristieke vooroorlogse twee-onder-een-kapwoning volledig toekomstbestendig te transformeren. De woning kampte met constructieve beperkingen, achterstallig onderhoud en een indeling die niet meer aansloot op het gezinsleven. Gevraagd werd om meer ruimtelijkheid, duurzaamheid, bergruimte en werkplekken, met behoud van de unieke locatie en het uitzicht op het aangrenzende weiland als uitgangspunt voor binnen- en buitenleven.
Een gezin bestaande uit 2 volwassenen en drie kinderen, woont in een huis van 87m2 over 3 verdiepingen. Het gezin ervaart de woning als te klein en wil verhuizen. Tegelijkertijd zijn ze erg gehecht aan de binnenstad, buurt en vooral de straat waarin ze wonen. Vraag was naar een extra slaapkamer, met de idee dat ze kunnen blijven. Het programma voor souterrain en de bel-etage bestaat uit woonkeuken, zithoek, slaap en badkamer, w.c. en trap naar de eerste verdieping; deze verdieping blijft intact.
Dit imposante grachtenhuis in Amsterdam kreeg zijn huidige verschijningsvorm door een verbouwing van architect Adrianus Bleys in 1882. Het rijksmonumentale pand maakte destijds deel uit van een kloostercomplex. De opgave was om in de voormalige kloosterzaal op de eerste verdieping een functionele en duurzame woning te realiseren. Deze ruimte kijkt met zes meter hoge ramen uit over de Lauriergracht. De ambitie was om de monumentale openheid van de zaal bij deze transformatie te behouden.
Begin jaren 90 ontwierp ZJA de markante Klimatenkas als een eigentijdse verschijning van glas en staal. Met wisselende hoogtes en een ritmische belijning voegde het zich zorgvuldig in de historische binnenstad. Na 30 jaar was vernieuwing nodig. Het iconische ontwerp is bewaard én zichtbaar verduurzaamd. Met behoud van het vertrouwde silhouet en versterking van de architectonische waarde bewijst dit project dat een beeldbepalend gebouw niet hoeft te wijken voor radicale verduurzaming.
In de architectuurwereld gaat het vaak over wat vernieuwend is, wat opvalt en wat prijzen wint. Over gebouwen die iets toevoegen aan het debat, zoals dat dan heet. Ik merk steeds vaker dat ik me daar ongemakkelijk bij voel. Niet omdat schoonheid of vernieuwing er niet toe doen, maar omdat we soms lijken te vergeten waar architectuur in de eerste plaats voor bedoeld is: plekken maken waar mensen goed kunnen wonen, leven en samenkomen.
De omgevingsdienst doet onderzoek naar de veiligheid van woongebouw W2, ontworpen door Faro Architecten in de Amsterdamse nieuwbouwwijk Brasa Village. De aannemer paste tijdens de bouw de constructie aan, zonder de opdrachtgever Eigen Haard en de toezichthouder op de hoogte te stellen. De dienst zegt verbijsterd te zijn.
