'Ik zie de besten van mijn generatie zich doodvechten in vergaderkamers voor hardstenen knopen, bedekte dilatatievoegen en diepe neggen, in naam van Architectuur.' Dat schrijft Wouter Vanstiphout in zijn opiniestuk over de toekomst van architectuur. Terwijl de realiteit is dat er niet meer ruimte over is dan de dikte van een gevel. In plaats van de ontwikkeling bij zichzelf te zoeken moeten architecten bereid zijn het vak opnieuw uit te vinden. Zijn opinie staat met stip op één in de lijst van meest gelezen verhalen van december.

Als november op de Architect één gemene deler had, was het wel hout. Maar liefst 4 van de 5 van de meest gelezen verhalen van deze maand gingen over houtbouw of waren een projectreview over een gebouw dat op zijn minst voor een aanzienlijk deel uit hout bestaat.

Ard Hoksbergen kreeg de opgave een school te ontwerpen die niet op een school lijkt. Zonder gangen, kluisjes en lokalen. Xplore geeft onderwijs volgens het agora-model (Grieks voor marktplein). Leerlingen zitten niet in klassen, maar in deelscholen en coachgroepen. Elke groep heeft zijn eigen ruimte met schuifwanden naar de ruimtes van andere groepen.

Een moment van bezinning, dat bieden de meest gelezen interviews van 2022. Bezinning op het bestaansrecht van de Floriade, op je werkzame leven als architect, op hoe we met bestaande gebouwen omgaan en hoe we mensen kunnen betrekken bij grootschalige gebiedsontwikkelingen. Ook staat er een controversieel interview over beton tussen. Een interview dat we volgens criticasters nooit hadden mogen plaatsen. De interviews bieden genoeg inspiratie voor goede voornemens in het nieuwe jaar.