











Door het coronavirus blijven steden leeg en krijgen een surrealistische aanblik. Onderstaand een aantal impressies.













Samen met Molenaar&Co werkte Happel Cornelisse Verhoeven aan de renovatie van de Antwerpse Fierensblokken, in 1938 ontworpen door de Belgische architect Gustav Fierens. Bouwtechnisch leken de panden na tachtig jaar versleten maar activistische buurtbewoners kwamen in opstand tegen sloop. Happel: 'Als je nu de woonkwaliteit ziet, die hadden we nooit in nieuwbouw kunnen realiseren.'

Zo onopvallend mogelijk opgaan in de omgeving en toch een optimaal uitzicht bieden. Spothut de Joffers, ontworpen door Korteknie Stuhlmacher Architecten, doet het allebei. De folly is zorgvuldig vormgegeven met oog voor gebruiksgemak en detaillering. Verder biedt het ontwerp met duidelijk zichtbare nestkasten ruimte aan de 'kleine natuur' op Buitenplaats Koningsweg in Arnhem.

Henri van Hoeve en Sanne Dijkstra van Vector-i architecten halen de hoofdprijs bij de zesde editie van Folly Art Norg binnen. Het duo heeft volgens de vierkoppige jury de beste folly van de twintig projecten. Zij ontwierpen en bouwden hun folly 'Zoektocht in de bodem' met klei uit het Groninger landschap. Elke steen werd met de hand gemaakt met behulp van studenten van het Alfa College uit Groningen.

De vijftiende Alvar Aalto-medaille is toegekend aan de Belgische architect Marie-José Van Hee. Ze is de eerste (individuele) vrouwelijke architect die de uitreiking in ontvangst neemt. De jury prijst haar breed scala aan projecten, van particuliere woningen tot openbare ruimtes en culturele gebouwen.

Zichtbaar zijn als vrouw in de architectuur, moet je dat willen? Volgens Tine Vliegen wel. Ze vindt dat als vrouwelijke architecten blijven zwijgen, we niet verbaasd moeten zijn dat anderen het verhaal vertellen bij debatten, in de krant en op het podium. Het gevolg: 'Wie niet meepraat over de toekomst van architectuur, bouwt er uiteindelijk ook niet aan mee.'

De redactie van de Architect zoekt een ervaren en ondernemende senior vakredacteur die architectuur inhoudelijk kan doorgronden én journalistiek kan vertalen naar scherpe, relevante en leesbare verhalen.

Hij begon als architect zonder diploma, met een verbouwing voor zijn kapper, en groeide uit tot een van de meest gerespecteerde architecten van zijn generatie. Nu, op 74-jarige leeftijd, besluit Koen van Velsen zijn bureau te sluiten. Niet uit onvrede met het vak, maar vanuit verantwoordelijkheid naar zowel zijn opdrachtgevers als zijn medewerkers.