Een deelfiets die abrupt stopt, een navigatieapp die verkeersstromen herschikt, een camera die bepaalt wie een boete krijgt: algoritmes zijn diep doorgedrongen in het dagelijkse leven van de stad. Die systemen beloven een efficiëntere en beter bestuurbare stad, maar reduceren stedelijk leven tegelijkertijd steeds vaker tot data en rekensommen. Wat gebeurt er wanneer de logica van algoritmes botst met democratische waarden als rechtvaardigheid, zeggenschap en publieke afweging?

Waar in de Kolenkitbuurt in Amsterdam-West de ene na de andere portiekflat plaatsmaakt voor nieuwbouw, bewijst architect Marjolein van Eig dat het ook anders kan. Met gerichte ingrepen en oog voor detail transformeert zij een verouderd halfopen woonblok in de Akbarstraat tot toekomstbestendige sociale huurwoningen. Ze laat daarmee zien hoe deze naoorlogse typologie nog altijd bijdraagt aan ontmoeting, een gevarieerde woningvoorraad en stedelijke kwaliteit. En wat we kwijtraken bij sloop.

Bij de presentatie van ´Rem Before Koolhaas´ noemt Rem Koolhaas zichzelf een gesloten en weinig opzienbarend mens. De bundel met zijn vroege journalistieke werk laat juist een nieuwsgierige schrijver zien, die de wereld al construerend met woorden verkende, lang voordat hij dat met gebouwen deed.

Dat een verbouwing nooit klaar is weet elke doe-het-zelfverbouwer, maar Aura Luz Melis en Barend Koolhaas doen er in hun huis in Amsterdam nog een schepje bovenop. Voor hen is het bouwproces een uitgelezen kans om te experimenten met de wisselwerking tussen materiaal, ruimte en beplanting. En na vijf jaar verbouwen spat het plezier er nog steeds van af.

Rob van Sprang - VEVS transformeerde een jarenzeventig twee-onder-een-kapwoning tot een duurzame, toekomstbestendige woning. De uitdaging lag in het beter benutten van het diepe perceel met een tweeëntwintig meter lange oprit en een vrijstaande garage achterin de tuin. Door meer licht, ruimte en een sterkere relatie met de tuin te creëren, is de woning geschikt gemaakt voor een volgende generatie, zonder het oorspronkelijke karakter en de geschiedenis van de plek uit het oog te verliezen.

De opgave betrof het ontwerpen van een rolstoeltoegankelijke tussenwoning op een voormalig schoolterrein in Dordrecht. De uitdaging was om ingrijpende functionele eisen voor een rollend leven te vertalen naar een eenvoudige, ruimtelijke indeling met een vrolijke sfeer. Belangrijk, omdat de bewoner veel tijd binnenshuis doorbrengt. Het resultaat moest een harmonieus totaalontwerp zijn dat optimaal aansluit bij het optimisme en de levenslust van de opdrachtgevers, voor een beperkt bouwbudget.