Zo kaarten Rijksadviseurs Francesco Veenstra, Noël van Dooren en Thijs van Spaandonk de woonopgave aan. Achter de zachte toon van hun nieuwste rapport 'Thuis in de toekomst. Pleidooi voor een leefbare, rechtvaardige en duurzame woonomgeving’ schuilt een radicale woonvisie. ‘Het rapport koppelt een welhaast socialistisch wereldbeeld aan de actuele klimaatopgave’, aldus collega Martine Bakker. Achterin staan tal van voorbeeldprojecten die laten zien: het kan wél.
Ik heb er nog wel een paar om aan het rijtje toe te voegen. Zoals woongebouw START in Parijs door architect Beatriz Ramo. Hier laat ze zien dat een groot deel van de oplossing zit in een beter ontwerp van maar in de plattegrond.
Ook Daniël Venneman houdt niet van 'gefrunnik in de marge'. Hij zet daarom in op het ontwikkelen van systemen en producten. Niet uit gemakzucht, maar vanuit een idealistisch gedreven en radicale visie op wat een architect in deze tijd zou moeten zijn. Project Deelerf BuitenDelen in Lettele laat zien dat dit niet hoeft te leiden tot een vormeloos compromis, maar juist tot een hecht samenhangend woonerf, aldus Marianne Boonekamp.
Ianthe Mantingh onderzoekt al jaren de manier waarop architectuur ontmoeting kan bevorderen. Met woongebouw Sumatrahof in Leiden laat ze zien hoe galerijen, entrees en looproutes kunnen bijdragen aan de alledaagse ontmoetingen waaruit gemeenschappen ontstaan. 'Het gebouw moet ontmoeting uitlokken', zo stelt ze.
Ik zou in alle drie de projecten wel willen wonen, al ben ik nu vooral op zoek naar een woning die – zonder airco – koel blijft tijdens een hittegolf. Zouden ze dat ook blijven?
Groet! Merel
