Maar zonder ambitieuze opdrachtgever ben je als architect nergens. ‘De echte koplopers vind je op dit moment meer in de markt dan bij de overheid.’ Zo vertelde architect Aldo Vos in de podcast Over Architectuur Gesproken dat de doorontwikkeling van het ABN AMRO-kantoor in Zuidoost tien keer innovatiever is dan wat het Rijk voorschrijft.
Dit beeld wordt bevestigd door Kirsten Hannema. Ze schreef deze week dat de grenswaarde van 1,5 graden opwarming is overschreden, waardoor de Nederlandse klimaatdoelstelling 'Paris Proof' een loos begrip dreigt te worden. Verrassend genoeg is het niet de politiek, maar zijn het vastgoedbeleggers en woningbouwcorparaties die zoeken naar manieren om de doelstellingen overeind te houden.
Zo ondertekenden dertien grote vastgoedpartijen, met een gezamenlijk vermogen van ruim 60 miljard euro, onlangs een nieuwe norm voor materiaalgebonden emissies. Dit omdat ze willen dat aangekochte woonprojecten er over vijftig jaar ook nog goed bij staan, maar ook omdat vanaf 2028 een Whole Life Carbon-berekening moet worden meegeleverd bij de aanvraag van een bouwvergunning. Wie begint aan een project, moet daar nu al rekening mee houden.
Architect Robert Winkel nuanceert vervolgens het beeld van de private opdrachtgever als de messias. Volgens hem werkt een architect ook voor mens en maatschappij. ‘Daarvan heeft een opdrachtgever geen verstand. Hij houdt alleen de financiën in de gaten. Binnen deze driehoek moet een architect zijn weg vinden.’ Hoe? ‘Ik realiseer me dat we niet in een crisis zitten, maar in een transitieperiode. Je moet je kunnen aanpassen, dat is Darwin.’
Linksom of rechtsom, in de bouw is de klimaatrevolutie al begonnen.
