Want wat architecten doen, gaat verder dan de bouwkundige mogelijkheden verkennen om te beantwoorden aan functionele eisen aangaande gebruik en duurzaamheid. Ze schetsen op basis van een onderzoek (naar menselijke en ecologische relaties, maar ook naar andere bestaande structuren) een perspectief waardoor ze mensen meenemen naar een nieuwe toekomst, een nieuwe plek waar ze van gaan houden en dus zorg voor dragen.
Aan het einde van ARC Podium vorige week hield ik een verhaal over waar volgens mij de culturele waarde van architectuur in zit. Hans Teerds concludeerde even daarvoor in zijn ARC Talk: ‘Want hoe we het ook definiëren, de culturele dimensie van het bouwen blijft een zachte waarde, die geen standhoudt in het geweld van calculaties en efficiëntie die de bouwpraktijk bepalen.’
Daarvan heb ik wakker gelegen. Is dat wel zo? Is goede architectuur niet ook onderdeel van een systeem? Al peinzend kwam ik uit bij het systeemdenken waarmee ik kennis heb gemaakt tijdens een persoonlijk leiderschapstraject. Om uiteindelijk te concluderen dat de culturele waarde niet vaag is, maar heel concreet. Geen luxe, maar noodzaak.
Tijdens mijn slotwoord probeerde ik dit zo goed mogelijk uit te leggen en dit werd tot mijn vreugde goed ontvangen. Op verzoek van Harm Tilman heb ik het uitgeschreven.
Lees alle must-reads van de week en bekijk ook de aftermovie die Charlotte Thomas heeft gemaakt!
Groet, Merel
