De opgave bestond uit de uitbreiding van het bestaande museum met twee nieuwe instellingen die zowel afzonderlijk herkenbaar moesten zijn, maar tegelijkertijd als één geheel moesten functioneren. Ons antwoord is een stedenbouwkundig ensemble van duidelijk herkenbare volumes: een bol, een balk en een kubus, verbonden door een 'onderwereld'. Het verdiept gelegen binnenplein van het bestaande museum is namelijk doorgezet onder de gehele nieuwbouw om een continue ondergronds landschap te vormen dat oud en nieuw met elkaar verbindt en alle faciliteiten ontsluit vanuit een gemeenschappelijk entreebereik. De in rood beton uitgevoerde ondergrondse wereld heeft de karakter van een uitgraving die, samen met de ervaring van het afdalen, de bezoeker herinneren aan het mijnbouwverleden van de regio.
Door middel van een 'stedenbouwkundige architectuur', die haar omgeving ordent middels sterke vormen, wordt er een nieuw entree tot de stad gemaakt zowel vanuit het station als vanuit de belangrijkste toegangsweg tot het centrum. De relatie tussen architectuur en stedenbouw wordt het meest manifest ter plaatse van de publieke route tussen station en stad waarbij de balk functioneert als enorme luifel voor treinreizigers én bezoekers. Vanuit deze route wordt ook het restaurant zodanig ontsloten dat het een dubbelfunctie heeft als wachtruimte en stationsrestauratie.
