Projecten

Door Janny Rodermond -

Door Harm Tilman - In Groningen is de laatste jaren enorm veel gedaan aan stedelijke vernieuwing. In dit proces is een belangrijke rol weggelegd voor de architectuur en stedenbouw. Centraal hierbij staan de begrippen plek, context, transformatie en continuïteit. Dit heeft de ontwikkeling van een pluralistische architectuur niet in de weg gestaan. Integendeel. Tot de architecten die in Groningen emplooi vonden, behoren zowel Kleihues als Koolhaas, Mendini als Grassi. Het Waagstraat project van Natalini voegt een nieuw hoofdstuk toe aan de geschiedenis die in Groningen geschreven wordt. Dit project kiest ondubbelzinnig voor een veronderstelde continuïteit van de geschiedenis van de stad. De confrontatie met de toekomst ervan wordt zorgvuldig vermeden.

De opdracht tot uitbreiding van het door Bakema ontworpen stadhuis is door Van Velsen aangegrepen om het stadscentrum te herstructureren. Het in aanleg aanwezige nieuwe stadscentrum, dat in de toekomst de verbinding vormt tussen de historische kern en het grootschalige nieuwe Terneuzen, wordt de vanzelfsprekende vestigingsplaats voor nieuwe stedelijke functies. Kenmerkend voor dit nieuwe centrum

Door Ed Melet - De betekenissen die de huid van een gebouw kan hebben, staan weer volop in de belangstelling. Als een reactie op het mediale beeldhombardement, bijna letterlijk vertaald in de gevels van Jean Nouvel, wordt meer en meer gestreefd naar zwijgzame, maar tactiele huiden. Zwitserse architecten zoals Herzog & de Meuron, maar ook Rem Koolhaas behandelen de huid als een stille en zelfstandige entiteit, die los staat van de functie van het gebouw. Het werk van Koen van Velsen sluit bij deze ontwikkeling aan. De geabstraheerde huiden om zijn gehouwen laten weinig los over wat zich binnen afspeelt. Tegelijkertijd weet Van Velsen echter als geen ander meerdere lagen in zijn huiden aan te brengen, die zich één voor één blootgeven.

Door K. Michael Hays - Ideologische discussies over architectuur lijken ook in Nederland een anachronistisch fenomeen te zijn. De verschijningsvorm van de architectuur kon de afgelopen jaren gemakkelijk van gedaante verwisselen, zonder dat er vragen gesteld werden over de legitimiteit van de gehanteerde vormentaal, laat staan naar de maatschappelijke relevantie. Michael Hays wijst in deze tekst op de gevaren die verbonden zijn met een dergelijke argeloze houding. Een architectuur, die zich zelf niet langer ziet als autonoom , om dat ze de grenzen met andere disciplines uitgewist heeft, is in zijn ogen een willig slachtoffer van dominante maatschappelijke krachten. De flirtations met film, video, computermanipulaties en biologische theorieën stellen de vraag aan de orde naar de basis van de eigen discipline.

Door Ed Melet - Het werk van Wiel Arets is moeilijk grijpbaar. Dat is een zeer bewuste keus van Arets die in zijn gecomprimeerde teksten veel lagen -betekenissen- inbouwt die verschillende interpretaties mogelijk maken. D aar de ontwerpen afgeleiden van de teksten zijn, verliezen bekend veronderstelde en op pragmatische gronden gedefinieerde begrippen zoals bijvoorbeeld gevel, constructie en detail hun traditionele betekenis. Gevels zijn in Arets' gebouwen een gecompliceerd samenstelsel van schillen. Dankzij de bijzondere plaatsing van de constructie-elementen wordt een zekere beweging gesuggereerd en wordt de constructie van haar statische karakter ontdaan. Details lijken -hoe tegenstrijdig dit ook klinkt in de goed gemaakte gebouw en- volledig te ontbreken.

Door Liesbeth Melis - Het zal nog ruim een jaar duren voordat de Bibliotheque Nationale de France in Parijs voor het publiek geopend wordt. De magazijnen zijn nog leeg, maar de vier glazen torens bepalen reeds in hoge mate het beeld van de 'Rive gauche', zoals het grootste recente revitaliseringsgebied in de zuidoost-hoek van Parijs wordt genoemd. Toch zegt Dominique Perrault dat hij het liefst een onzichtbaar gebouw had gemaakt. Een onmogelijk streven bij een gebouw van zo'n 159.855 m2. Volgens Liesbeth Melis is het is een uiterst conceptueel ontwerp, dat fascineert door zijn paradoxale karakter. Ed Melet gaat in op de wijze waarop Perrault materialen toepast om het gebouw letterlijk meerdere lagen te geven.

Door Liesbeth Melis - In september zal het stadhuis en de bibliotheek in Den Haag naar ontwerp van Richard Meier officieel haar deuren openen. Het stadhuisgedeelte is inmiddels al opgeleverd. Ook al is de openbare ruimte om en in het gebouw nog een chaos en valt een definitief oordeel misschien nog niet te vellen; over het gebouw zelf kan alvast opgemerkt worden dat het vooral enorm en monolithisch is. De keuze voor het ontwerp van Meier, die een gigantisch atrium als publieksforum wilde, lijkt achteraf een ongelukkige geweest.

Door Janny Rodermond

Door Harm Tilman -

Door Dave Wendt

Door Dave Wendt

Door Aaron Betsky -

Door Mariëtte Kamphuis - De herprofilering van de Aelbrechtskade, de oostelijke oever van de Delfshavense Schie tussen de Lage Erfbrug en de spoorlijn nadert haar voltooiing.' Het project maakt deel uit van het Integraal Project Schie-oevers (IPSO) dat de Delfshavense Schie (doorlopend in de Coolhaven) zal gaan ontwikkelen tot een centrale structurerende ruimte, 'de ruggegraat van Rotterdam West 2 Deze moet bijdragen tot de verbetering van de relaties tussen verschillende (stadsvernieuwings)-wijken en tussen verschillende grotere groengebieden als het Park, het Roel Langerakpark en zelfs de recreatiegebieden in Midden-Delfland. Nadrukkelijk werd een ontwerpkader nagestreefd dat de verschillende schaalniveaus overstijgt. Het herinrichtingsplan van Adriaan Geuze van West 8 voor de Aelbrechtskade bleek zo overtuigend dat de gemeente Rotterdam besloot het concept voort te zetten langs de rest van de oostelijke oever van de Delfshavense Schie.

Door Herman Kerkdijk - Een gebouw laten voor wat het is, niet meer en niet minder, met hier en daar een zichtbare ingreep op de bestaande toestand. Dit zou in een zin de typering moeten luiden van de verbouwing van de oude pakhuizen van de Katoennatie tot haar hoofdkantoor in Antwerpen door Paul Robbrecht en

Door Ed Melet - De prijsvraag-inzending voor de Prix de Rome 1990 vorm de de ommekeer in het werk van Roberto Meyer en Jeroen van Schooten. Hun deelname vloeide voort uit een evaluatie van werk. Het succes van de door hen ontworpen winkelinterieurs had zich blijkbaar tegen hen gekeerd. Winkeleigenaren vragen immers veel meer om een decor dan om architectuur. Bovendien moet een decor na drie jaar zijn investering terugverdiend hebben om vervolgens vervangen te worden door één dat beter aansluit bij trends. Die vluchtigheid vraagt snelle, vaak oppervlakkige gebaren, die ook doordrongen in het werk dat Meyer en Van Schooten in die periode realiseerden. In zijn artikel over de orthodontistenpraktijk in Alm ere stelde Egbert Koster nog dat zij zich in het verleden schuldig hadden gemaakt aan architectonisch effectbejag.'

Door Ed Melet - De prijsvraag-inzending voor de Prix de Rome 1990 vorm de de ommekeer in het werk van Roberto Meyer en Jeroen van Schooten. Hun deelname vloeide voort uit een evaluatie van werk. Het succes van de door hen ontworpen winkelinterieurs had zich blijkbaar tegen hen gekeerd. Winkeleigenaren vragen immers veel meer om een decor dan om architectuur. Bovendien moet een decor na drie jaar zijn investering terugverdiend hebben om vervolgens vervangen te worden door één dat beter aansluit bij trends. Die vluchtigheid vraagt snelle, vaak oppervlakkige gebaren, die ook doordrongen in het werk dat Meyer en Van Schooten in die periode realiseerden. In zijn artikel over de orthodontistenpraktijk in Alm ere stelde Egbert Koster nog dat zij zich in het verleden schuldig hadden gemaakt aan architectonisch effectbejag.'

Door Ed Melet - De prijsvraag-inzending voor de Prix de Rome 1990 vorm de de ommekeer in het werk van Roberto Meyer en Jeroen van Schooten. Hun deelname vloeide voort uit een evaluatie van werk. Het succes van de door hen ontworpen winkelinterieurs had zich blijkbaar tegen hen gekeerd. Winkeleigenaren vragen immers veel meer om een decor dan om architectuur. Bovendien moet een decor na drie jaar zijn investering terugverdiend hebben om vervolgens vervangen te worden door één dat beter aansluit bij trends. Die vluchtigheid vraagt snelle, vaak oppervlakkige gebaren, die ook doordrongen in het werk dat Meyer en Van Schooten in die periode realiseerden. In zijn artikel over de orthodontistenpraktijk in Alm ere stelde Egbert Koster nog dat zij zich in het verleden schuldig hadden gemaakt aan architectonisch effectbejag.'