Deze week publiceerden we 3 architectuurtips voor de voorjaarsvakantie! Ik heb al een kaartje gekocht voor het net geopende Nederlands Fotomuseum in Santos, een monumentaal koffie-entrepot uit 1902. Mijn kinderen van 7, 10 en 13 jaar mogen gratis naar binnen. WDJArchitecten stond voor de lastige opgave om het introverte pakhuis geschikt te maken voor een publieke culturele instelling.
Zichtbaar zijn als vrouw in de architectuur, moet je dat willen? Volgens Tine Vliegen wel. Ze vindt dat als vrouwelijke architecten blijven zwijgen, we niet verbaasd moeten zijn dat anderen het verhaal vertellen bij debatten, in de krant en op het podium. Het gevolg: 'Wie niet meepraat over de toekomst van architectuur, bouwt er uiteindelijk ook niet aan mee.'
De carrière van een vrouwelijke architect in België duurt, volgens onderzoek uit oktober 2025, gemiddeld 10 jaar. Die van haar mannelijke collega's 25. De verklaringen voor dat enorme verschil zijn pijnlijk en voorspelbaar: beperkte doorgroeimogelijkheden, lage salarissen en een werkdruk die niet valt te combineren met een normaal (gezins)leven. Ze maken een lange loopbaan als architect voor veel vrouwen onaantrekkelijk of simpelweg onmogelijk. Als de situatie in Nederland ook maar enigszins vergelijkbaar is - en daar zijn voldoende aanwijzingen voor - dan dreigt Mevr. De Architect een lange reeks van steeds dunnere publicaties te worden.
'Wat een ding!' roept de vader van vakredacteur Charlotte Thomas wanneer ze met de auto langzaam in de buurt komen van de nieuwe woontoren Hoost, naar ontwerp van het Franse bureau Jakob+MacFarlane. De kleurrijke blokkendoos van 14 verdiepingen hoog met 97 appartementen, heeft heel wat stof doen opwaaien in de Belgische badplaats Knokke-Heist.
De discussie over kunstmatige intelligentie in de architectuur gaat opvallend vaak over 'tools'. Over beeldgeneratoren, parametrische optimalisatie en efficiëntie. Maar wie beter kijkt, ziet dat AI vooral iets anders blootlegt: niet zozeer een technologische breuk, maar een identiteitscrisis die al veel langer sluimert.
Ze studeerde cum laude af, werkte bij een betrokken bureau met goede intenties - en stapte toch uit de architectuurpraktijk. Marianne Boonekamp las Andrea Prins' artikel over de leaky pipeline in de architectuur en herkende zichzelf. Ze zegde onlangs haar baan als architect op en richt zich nu op een nieuwe uitdaging: ze verbouwt eigenhandig haar huis, terwijl ze reflecteert op het architectenvak en hoe ze zich daar in de toekomst wil positioneren.
Klein wonen is een belangrijk thema in de huidige ontwerppraktijk. Toch komt de opgave vaak niet goed uit de verf. Wie een prachtig voorbeeld van wonen op beperkt oppervlak wil ervaren kan proefwonen in Merry Go Round. Dit vakantiehuisje, in 2009 ontworpen door Ira Koers, is een onderzoek naar gebruik, naar wat je nodig hebt, maar vooral naar hoe je goed kunt wonen met een kleine voetafdruk.
De Nederlandse aanbestedingscultuur moet én kan beter. Dit moet Kristiaan Borret hebben gedacht toen hij als adviseur en juryvoorzitter betrokken was bij de internationale aanbesteding voor theater de Nieuwe Meervaart in Amsterdam Osdorp. De aanbesteding oogst lof vanwege lage inschrijfdrempels en het vastgestelde honorarium. Toch klinkt er ook kritiek, onder meer op de verplichte ISO-certificering en op de lage vergoedingen in de aanbestedingsfase.
