In de zomer van 2010 belden Nils Roemen en Gerrit Snijders aan bij hun buurtbewoners en vroegen of ze misschien nog een stukje hout hadden waar ze niks meer mee deden. Aan het einde van de dag hadden ze genoeg hout om een tafel te maken. Juul Martin zag dit en dacht: Als er genoeg hout is om een tafel van te maken dan moet het ook mogelijk zijn om van restmateriaal een heel pand in elkaar te zetten. “Kan Platform M3 architecten een werk- en ontmoetingsplek ontwerpen die gemaakt is van spullen die over zijn, waar iedereen aan mee kan bouwen en waar geen geld in omgaat?”
Voor het ontwerp van het Huis van Overvloed vormde niet zozeer een ruimtelijke behoefte of PVE het vertrekpunt maar een geconstateerde maatschappelijke trend: sociale overwaarde. Juist door te vertrekken vanuit dit idee legt het project het sociale aspect van duurzaamheid bloot. Voornaamste drijfveer van het project wordt zo niet het terugdringen van energie of het komen tot een nieuw economisch groeimodel maar het creëren van duurzame samenwerkingsverbanden ten einde een pand te realiseren dat door iedereen kan worden gebruikt.
