Zo hebben de bewoners van de aardehuizen in Olst vier jaar gebouwd aan hun wijk en woning. Met tonnen leem in prachtige kleuren en bergen autobanden. De aanpak was bewust low tech en er werd gewerkt volgens het sociocratische principe, waarbij de groep centraal staat. ‘Je moet er het type voor zijn en een lange adem hebben’, vertelde een bewoner. Gek genoeg heb ik zelden zo veel individueel karakter gezien. Elk huis is anders en elk interieur een weerspiegeling van de bewoner.
Eigenheid is ook het sleutelwoord in het huis van Matthieu Busana aan de Avenue Dailly in Brussel. Busana is architect en partner bij Mamout Architects. Hij maakte voor zijn gezin een ontwerp voor een naar binnen gerichte patiowoning en werkte met de balken en bakstenen die hij uit de winkel sloopte die er eerst stond. Daarnaast zocht hij stad en land af naar gerecycled marmer, tegels, deuren, lampen en schakelaars. Niet omdat het goedkoper is dan nieuwe materialen − eerder duurder − maar omdat het duurzamer is en hij het bovenal mooier vindt.
Ik wens je veel leesplezier!
Groeten,
Floortje
