'Alles zou anders worden, had je gezegd! Je zou meer tijd hebben. Wanneer dan?' Het zijn mijn vrouw haar laatste woorden die in mijn hoofd de trap afdonderen en plat met het gezicht tegen de gesloten deur aan kletsten. Gelijk heeft ze, alleen dit kan ik er nu even niet bij hebben. 'Nog even!' Probeer ik de binnenzijde van de deur wijs te maken. 'Daarna wordt alles anders.'
Skaters horen bij de stad, als gangmakers, als creatievelingen én als steeds belangrijkere doelgroep voor planologen. Maar het is niet al goud wat er blinkt. Skatestoppers - van die uitstulpingen op straatmeubilair om skaters en andere ongewenste mensen te weren - maken vooral zichtbaar dat moderne steden en structurele uitsluiting hand in hand gaan.
Vraag een willekeurige architect naar de Nederlandse aanbestedingscultuur en hij legt hoofdschuddend uit hoe de procedure goede architectuur in de weg zit. Sommigen verwijzen naar België. Dáár snappen ze het, want door de Open Oproep worden architecten gekozen op basis van visie, potentie en expertise in plaats van een afvinklijst. Waarom krijgt dit felbegeerde alternatief geen voet aan de grond in Nederland?
Op Buitenplaats Koningsweg in Arnhem ligt boven op een glooiing in het landschap een grote stapel drooghout. Wie beter kijkt, ziet dat er binnenin een kleine woning schuilgaat. Woodstack is een van de elf folly's die zijn gerealiseerd op het voormalige defensieterrein. De folly is ontworpen door studio AAAN en uitgewerkt en gebouwd door een lokale aannemer.
Ooit stonden er alleen tankstations en bedrijfspanden. Nu is het Hamerkwartier een geliefd stukje Amsterdam door de rauwe randjes en industriële vibe, maar hoelang blijft dat zo? Het masterplan voor de herontwikkeling van het gebied, onder supervisie van Kristiaan Borret, voorziet een woon-werkgebied met veel ruimte voor productieve bedrijvigheid. Voor de uitvoering is de gemeente echter overgeleverd aan projectontwikkelaars. 'Het maakt echt een verschil wanneer zij architectenbureaus weten te kiezen met voeling voor de bijzondere ambities in het gebied', aldus Borret.
Ronald Rietveld keek verbaasd op toen hij vorige week het festivalhart van de Rotterdam Architectuur Maand zag. De duwbakken in de Maashaven, gevuld met tijdelijke programma's, deden hem sterk denken aan een ontwerp dat Raaaf maakte voor het Nieuw Amsterdams Park in 2009, met een grid van drijvende duwbakken, aan elkaar gekoppeld door looppaden en trappen. In april 2010 publiceerde de Architect het plan in de rubriek Visionair. Met de realisatie van het festivalhart is het artikel volgens de redactie opnieuw actueel.
Dorte Kristensen is overtuigd dat ouderen zo lang mogelijk zelfstandig moeten blijven wonen. 'Er is niet genoeg mankracht en geld om alle ouderen van zorg te voorzien in een vergrijzende samenleving'. Kristensen is te gast in de eerste aflevering van de podcastreeks over zorgzame architectuur van 'Merel en Tracy praten door'.
Een idealistisch woonproject uit de jaren zeventig dat nog functioneert zoals ontworpen, bestaat dat? Jawel: 'woonpark' Rozendaal in Leusden uit 1972. Hier beheren bewoners zelf het groen, de pleinen en de eigen sportvoorzieningen. Ook conformeren vrijwel alle woningeigenaren zich aan de kleurstelling en wordt er niet verbouwd. Van buiten lijken de woningen van Henk Klunder identiek, van binnen is er vrijwel geen hetzelfde.
'Geld, geld, geld, en je zult mij het woord "geld" nog wel vaker horen uitspreken vanochtend.' Volgens Herman Hertzberger komen de economische belangen van tegenwoordig de architectonische kwaliteiten niet ten goede. Iedere vierkante meter telt, zo ook die van bestaande gebouwen. In de podcastreeks 'Merel en Tracy praten door' over (ge)bouwen met geschiedenis hanteert Hertzberger een conserverend standpunt: 'Je moet geen gebouwen weggooien, je moet alles bewaren'.
In 1970 verscheen dit artikel over de Bijlmermeer in de Architect. Een paar jaar nadat het project in gebruik was, reflecteerde redacteur G. Treep op het plan en op de rol van de architect in zo'n veranderlijke samenleving. Ook toen was het een bevlogen tijd met veel veranderingen die bepalend zijn geweest voor het heden zoals we het nu kennen. Het spraakmakende project van de Bijlmermeer staat hier symbool voor de tijdsgeest. Hij vraagt zich af "In hoeverre is de mens nog in staat de door hemzelf geschapen technische, economische en politieke maatschappij te overzien en te beheersen?" Een vraag die 50 jaar later, nog steeds relevant blijft.
Bij het ontwikkelen van een soort routineuze smetvrees in het afgelopen jaar, zijn abstracte begrippen als afstand en nabijheid tastbaar geworden. 'Anderhalvemetersamenleving' was niet voor niets het (te lange) woord van het jaar in 2020. De meesten van ons zullen een versterkt besef ontwikkeld hebben voor wat dichtbij is (en dus intiem of besmettelijk) en wat in je directe omgeving afstand betekent (en daarmee veiligheid maar ook verwijdering). In de eerste fase van de lockdown heb ik aan een ronde tafel die geschikt is voor zes personen eens de afstand gemeten tussen de drie aanzittenden. Dat hield niet over.
Het bedrijf Schone bakkes is na een succesvolle crowdfundcampagne begonnen met printen, steriliseren en distribueren van monturen voor spatmaskers. Verschillende ontwerpers en universiteiten hebben 3D-printers beschikbaar gesteld. De monturen worden gratis of tegen kostprijs geleverd.
3D-betonprinten verliest razendsnel zijn barbapapa-gehalte van uitzakkende laagjes. Over de hele wereld verrijzen op locatie gemaakte gebouwtjes. Toch lijkt de grootste toekomst te liggen in de prefabindustrie, waar de techniek nieuwe vormen mogelijk maakt en voor altijd kan afrekenen met doorgeschoten standaardisering en rigide beukmaten.
De financiering was eind vorig jaar al rond, maar nu de leden van het bouwconsortium akkoord zijn met de samenwerking staat niets de bouw van De Vergaderfabriek in Teuge, het eerste 3D-geprinte gebouw van Europa, meer in de weg. De komende maanden wordt gestart met de proeffase, de daadwerkelijke bouw begint in september. Het printen van het gebouw neemt slechts 10 dagen in beslag.
Door Paul Vermeulen - De komende jaren vormt de herstructurering van de woningvoorraad een belangrijk punt op de agenda van de Nederlandse volkshuisvesting. De aanpak hiervan vraagt niet om stilistische, maar om structurele relaties met het verleden. Toekomstige woningbouwprojecten zullen zich uit concrete historische stadsmodellen moeten ontwikkelen. Met architectuur worden niet alleen woningen, maar vooral publieke ruimtes gemaakt.
H.E. (Riek) Bakker (Amsterdam, 11 november 1944) is een Nederlandse stedenbouwkundige. Haar bekendste projecten zijn de Kop van Zuid in Rotterdam en Leidsche Rijn in Utrecht.
Door Sander Woertman - Ook de ontwerpen van Steven Holl worden tegenwoordig met de computer uitgetekend. Aan de basis van elk project staat echter een concept dat met woorden, tekeningen en maquettes is uitgewerkt. Dit handmatige proces zorgt voor een meer directe verbinding tussen wat de architect denkt en ziet en wat hij maakt. In het HEART museum in Herning resulteert deze aanpak in een icoongebouw dat aansluiting vindt bij zijn omgeving en dat zijn beeldtaal inzet om bijzondere tentoonstellingsruimtes te realiseren.
Door Tomà Berlanda - In Tony Frettons werk keren steeds dezelfde thema's terug, zoals zijn verlangen om architectuur te maken waarmee mensen zich kunnen identificeren. De abstractie van vorm en materialen maken zijn werk vrij van vermaak en spektakel. Hij zoekt hiermee aansluiting bij de Moderne Beweging waarin veel aandacht is voor de sociale rol van de architect. Ook al is deze houding vandaag de dag ongewoon, het heeft geleid tot een subtiel en landschappelijk ontwerp voor het Fuglsang Kunstmuseum op Lolland.
Door Ellis Woodman - Het voormalige Bankside Power Station biedt de Tate Modern na de terug-houdende transformatie door Herzog & de Meuron een unieke behuizing met zowel karakteristieke industriële als neutrale museale ruimtes. Het recent geopende gebouw in de Londense wijk Southwark is echter meer dan een nieuwe kunsttempel of een goed voorbeeld van hergebruik. De onderneming biedt hopelijk ook een aanknopingspunt voor de regeneratie van de omliggende achterstandswijk.
Door Janny Rodermond - Met zijn concept voor Borneo-Sporenburg wilde Adriaan Geuze aantonen dat er aantrekkelijke alternatieven zijn voor het suburbane wonen. De veelsoortige collectie grondgebonden woningen, bijeengehouden in een strakke regie, biedt een reservoir aan nieuwe woningtypen in het voormalige havengebied. Daarbinnen charmeert het ontwerp van Mateo met zijn meerlagige landschap dat een informele leefstijl genereert.