Door Harm Tilman - Ergens tussen autonomie en betrokkenheid houdt zich goede architectuur op. Ze komt voor zichzelf op maar heeft daaraan niet genoeg. De Papaverhof van Jan Wils laat dit voor die tijd goed zien. Kan ook de huidige architectuur zich in het midden ophouden?
Is Eindhoven inmiddels een wereldstad geworden? De beweging en ontwikkeling rondom de lichtstad vormde in ieder geval de aanleiding voor een festival in Amsterdam over Eindhoven: Het wonder van Eindhoven. Helaas gaat niet alles zo vloeiend als er wordt gesuggereerd. Het project op het stadionkwartier, Hartje Eindhoven, stagneerde en riep verontwaardiging op van haar stadsbewoners. Nu klopt het hartje weer. Eindelijk.
Deze week heeft de BNA in Den Haag met een groot aantal andere publieke en private partijen het Grondstoffenakkoord ondertekend. De BNA onderschrijft het akkoord en onderstreept zo dat de architectenbranche zich zal inzetten voor een zo snel mogelijke transitie naar een circulaire ontwerp- en bouwpraktijk. De praktijk van de uitputting van grondstoffen en de realiteit achter internationale afspraken, zoals 'Parijs', maken het noodzakelijk dat architecten een voortrekkersrol spelen.
Een nieuwe zorgzone voor de wijk, ruim van opzet met ruime aandacht voor leefbaarheid en veiligheid. Genomineerd voor de Amsterdamse Architectuurprijs 2012.
Dat met nieuwe materialen en moderne beeldtaal een respectvolle aanbouw aan een monumentaal pand kan worden gemaakt, bewijst het architectenbureau CALLEBAUT-ARCHITECTEN. Op het grondgebied van een kasteel stond een voormalige jachtopzienerwoning. Deze werd grondig aangepakt. De moderne uitbreiding op het grondgebied waar voorheen de schuur en stallingen stonden, sluit goed aan op de bestaande architectuur.
Het ontwerp van Paul de Ruiter voor vier appartemententorens in het gebied rond Hollands Spoor is goedgekeurd door de gemeenteraad.
De voormalige Breigoedfabriek Henri Verhulst is getransformeerd tot een hedendaags wooncomplex met negentien woningen en een nieuwe stadstuin voor de buurt. Door het behoud van de bestaande gevels en het hergebruik van waardevolle gebouwdelen, bleef het karakteristieke beeld van de interbellumarchitectuur intact. In De Woonfabriek worden oud en nieuw door elkaar versterkt en aangevuld.
Het ontwerp van de LOOP LOUNGER was een ingeving. Een spontaan ontstaan ontwerp naar aanleiding van een budget dat niet paste bij mijn smaak en onvrede over het overige beschikbare aanbod. En een overschot aan multiplex na een verbouwing. Niet bepaald een verhaal over een ontwerp dat ontstaan is na uitgebreide analyse van een probleem of een zoektocht naar een nieuwe interpretatie van de betekenins van contemporaine zitten zoals we dat leren als ontwerpers. Hij was er opeens, de ingeving, vrijwel uit het niets, zoals dat soms gaat met ontwerpen
In de uiterwaarden bij Nijmegen ligt een L-vormig huis op een terp. Grote ramen omkaderen het uitzicht op de skyline van de stad en het rivierlandschap. De staalconstructie refereert aan de naoorlogse Amerikaanse casestudy-houses, maar is gedetailleerd naar de vooruitstrevende bouwfysische en duurzaamheidseisen van nu. Het huis is zelfvoorzienend door energie- en warmteopwekking met een warmtepomp, zonnepanelen en een leemkachel.
Deze kleine maar specifieke villa kan worden gezien als een 'loft' in het landschap. Essentie van het ontwerp; Eenvoud, Ambacht, Detaillering, Duurzaamheid, Binnen-Buiten
Collectief particulier opdrachtgeverschap inzetten om studentenwoningen te realiseren. Concept-ontwikkelaar Bas Pickkers heeft CPO een stap verder gebracht: onder zijn begeleiding zijn vijf ouders van aankomende studenten in Utrecht de opdrachtgever voor vijf studentenhuizen, waarin naast hun zoon of dochter nog elf andere studenten een kamer kunnen huren en gezamenlijk een woonkamer en keuken delen.
Het project aan de Dokter Verhaeghestraat is van grote toegevoegde waarde voor haar omgeving. Enerzijds als duurzame, toekomstgerichte woningen anderzijds als een plek die de relatie tussen woning en omgeving onderstreept en versterkt. De woningen voldoen aan de huidige vraag maar bieden tegelijkertijd ruimte voor toekomstige veranderingen in vraag.
House of Rolf is een ode aan herbestemming, transformatie en recycling. Dit komt tot uiting in zowel de opgave: het herbestemmen van een voormaling Koetshuis tot woning annex studio als het hergebruiken van alle materialen van een naastgelegen gesloopte kantoorbarak in een nieuw interieur. De beschikbare materialen van de gesloopte barak zijn vertaald in een feest van materiaalcombinaties en ruimtelijkheid.
In mijn vorige blog schreef ik over de ontwikkelingen binnen de architecten branche tijdens de crisis. Naast het decimeren van het aantal architectenbureaus zag ik ook een voordeel in een opkomende rebellen klasse van zzp'ers en kleine eigengereide bureaus. Nu de markt weer wat aantrekt en de opdrachten concreter worden zijn steeds meer bureaus op zoek naar geschikte medewerkers. Je zou zeggen dat het niet moeilijk is om geschikte kandidaten te vinden. Toch zit er nog een staartje aan de crisis waar we nu tegen aan lopen.
Eindeloos boeken in deze spannende boekenwinkel binnen het Star Avenue winkelcentrum in Hangzhou naar ontwerp van XL-MUSE. De ovale leeszaal met taps toelopende rekken, spiegels en glas en een displaykamer met boomstamvormige kolommen zorgen voor de juiste achtergrond bij het lezen van een boek.
Arjan de Nooijer - Een van de leukste aspecten van het architectenvak vind ik dat je bij ieder project in een wereld kunt duiken die je voorheen niet kende.
Een eigentijdse woning die zich qua vormentaal voegt in de lintbebouwing van de dijklocatie, maar een eigentijdse materialisatie en detaillering heeft gekregen. Er is gespeeld met open en dicht naar de dijk en waterkant om uitzicht, privacy en warmtehuishouding te optimaliseren.
Monk Architecten realiseerden in van opdracht EWU de nieuwbouw aan de Werkspoorkathedraal. De vernieuwing bestaat uit de toevoeging van een kantorenstrip die de plaats inneemt van het voormalige magazijn. In de nieuwbouw zijn diverse kleine bedrijven gevestigd.
Een woning aan de grens van de stad. De gevel die de grens van de steenweg verschuift. Twee gevels: een canvas als grens aan de straat; de tweede gevel als de transparante woonhuid. De woning plooi een half niveau naar de tuin en stijgt vervolgens drie niveaus tot het bovenste dakterras. De lucht is de grens. In de verte de abdij. Op de derde canvas stijgt de ijsvogel op.
<i>Door Jeroen Apers - </i>Tiny House oplossingen in dit 35 m2 tellende appartement van Treehugger oprichter Graham Hill. Het ontwerp komt na een online-prijsvraag van twee Roemeense architectuur studenten.