De belastingdienst wil zich presenteren als een open organisatie, maar hecht ook aan haar imago van betrouwbare bewaker van vertrouwelijke informatie. Neutelings Riedijk geeft deze paradox vorm door het hoofdkantoor in Apeldoorn onder de grond te leggen en het maaiveld voor het publiek te behouden. Het resultaat is een gebouw waarin aantrekking en afstoting en open en gesloten elkaar voortdurend in spanning houden.
Architecten Alex Jager en Rogier Janssen bemoeien zich tot de laatste verflaag met de uitvoering van hun creaties. In het Drentse Eelde hebben ze een woning opgeleverd met messcherp gedetailleerde bakstenen dakvlakken, raamloze vensters en strakke volkernplaten. De detaillering is een opvallende mix tussen een 'minimalistische' architectuur waarin de aansluitingen onzichtbaar zijn gemaakt, en een meer ambachtelijke benadering waarin de eigenschappen van de gebruikte materialen juist zijn benadrukt.
Om de bewoner af te schermen voor het rumoer en het vertier van de straat, moet de ideale stadswoning tegenwoordig een veilige en knusse cocon zijn. Dit principe voerde het architectenbureau rooijakkers + tomesen tot in het extreme door bij de verbouwing van een verdieping boven een winkelpand in Doetinchem. De gesloten zwarte buitengevel bleef, op een glazen erker na, intact waardoor de nieuwe woning zich naar binnen keert. De ronde binnentuin fungeert als centrum en als rustpunt voor de bewoners.
Een zo groot mogelijk publiek verleiden om kennis te nemen van het aanbod aan boeken, tijdschriften en andere media. Dat is een belangrijke eis in de beleidsplannen van de meeste grote openbare bibliotheken, niet alleen in Nederland. In veel recente nieuwe gebouwen staat de aanwezigheid van boeken als belangrijkste informatiedrager dan ook niet meer centraal. De bibliotheek wordt opgevat als een warenhuis voor cultuur en recreatie, en als een onderdeel van de eigentijdse belevingseconomie.
Kenmerkend voor de kashbazone van De Uithof in Utrecht is niet alleen de relatieve hoogte van de gebouwen, maar ook dat ze pal tegen elkaar aan zijn gebouwd. Dit schouder aan schouder staan heeft iets onbeholpens maar biedt ook mogelijkheden. Köther Salman Koedijk Architecten kon er de eigen fascinatie voor de spanning tussen de grote en de kleine schaal in kwijt.
Sinds de jaren negentig is de stad Zaandam bezig met een omvangrijke vernieuwingsoperatie waarbij sloop en nieuwbouw aan de orde van de dag zijn. Ook in de Rosmolenbuurt zijn meerdere projecten gaande die de woningvoorraad moeten moderniseren en uitbreiden. Het woongebouw de Salamander dat door Miguel Loos en Bjarne Mastenbroek is ontworpen, is het eerste project dat in dit kader is opgeleverd. Ondanks zijn radicale verschijning schikt het gebouw zich in de bestaande omgeving.
In 2002 verleende de gemeente Hellendoorn verleende Claus en Kaan Architecten de opdracht voor een Huis voor Cultuur en Bestuur in Nijverdal. In dit gebouw zijn het raadhuis, het Spoortheater en de bibliotheek opgenomen. Het is een karakteristiek centrum van het dorp, waarin tegelijkertijd de meest uiteenlopende activiteiten los van elkaar kunnen functioneren. Deze duale strategie is door Claus en Kaan Architecten op alle schaalniveaus consequent doorgevoerd.
Hoe geef je vorm aan prestige? Wat maakt een ruimte luxueus? Deze vragen moest Patrick Jouin zichzelf stellen toen hij de opdracht kreeg een nieuw hoofdkwartier te ontwerpen voor juweliershuis Van Cleef & Arpels. Al meer dan honderd jaar is dit instituut gevestigd op de Place Vendôme in Parijs, de meest prestigieuze locatie denkbaar voor juweliers. Vanwege haar honderdjarig jubileum wilde Van Cleef & Arpels haar historische onderkomen drastisch renoveren.
De meeste coffeeshops roepen niet direct associaties op met innovatief ontwerp of strak design. Omdat coffeeshop Superfly in Hoofddorp de clièntele uit wilde breiden, vroegen zij NAT Architecten een interieur te realiseren dat zich onttrekt aan het standaard imago van coffeeshops. Het eindresultaat is een ruimte met een publiek karakter en een grote raampartij, die het gedogen van softdrugs schaamteloos tentoonstelt, maar tegelijkertijd ook de veiligheid en het toezicht vergroot.
In de binnenstad van Den Haag is recentelijk een restaurant geopend dat door zijn grote ramen een sterke aanwezigheid in de stad heeft. Wat van buiten een flinke ruimte lijkt, is van binnen subtiel onderverdeeld in verschillende podia. Een forse kolom, die in de verte doet denken aan Mies van der Rohe's ontwerp voor de Friedrichstrasse in Berlijn uit 1919, speelt hierin een belangrijke rol. Grootste verrassing van het interieur is de dubbelhoge 'Wunderkammer' die beide restaurants met elkaar verbindt.
Zoals bananenbladeren in de tropen beschutting tegen de regen bieden, zo beschermen de schalen in het ontwerp van Royal Haskoning Architecten de parochianen van de Andreas Petrus Paulus parochie. De symboliek van de bladeren bleek sterk en verleidelijk, maar de materialisering niet eenvoudig. De architecten kozen voor een klimaatscheidende tent- constructie. Innovatie in de bouw is gewenst, maar de kerk in Maassluis toont aan dat een kritische houding hierbij onontbeerlijk is.
Steeds vaker zijn bedrijvenparken nondescripte plekken zonder genius loci. De ontwikkeling van het commerciële vastgoed in deze parken wordt zelden opgevat als een culturele opgave. Digital Media City (DMC) in het noorden van Seoul vertoont alle kenmerken van een dergelijk onopvallend stedelijk gebied. Barkow Leibinger Architects hebben met hun expressionistisch ontwerp voor het DMC B6/2 kantoorgebouw de monotonie en neutraliteit in dit gebied doorbroken.
Scholen dreigen in Engeland door de krappe budgetten en de door de overheid doorgevoerde decentralisatie al net zo'n standaardopgave te worden als in ons land. Het Nederlands-Engelse bureau de Rijke Marsh Morgan ontwierp bij een school in Kingsdale een sporthal en muziekzaal die een poort vormen naar de straat. Beide volumes zijn geen dozen, maar expressieve gebouwen waar het daglicht rijkelijk binnenvalt. Ze vormen daarmee een onlosmakelijk onderdeel van de leefomgeving.
Vanaf de opening was het tijdelijk theater voor alternatieve toneelproducties in het zuiden van London zo succesvol, dat haar bestaan over de jaren is gecontinueerd. Aan het begin van deze eeuw was het echter zo uitgewoond, dat werd besloten tot een ingrijpende modernisering. Het jonge architectenbureau Haworth Tompkins kreeg de opdracht tot renovatie en verbouwing, met de nadrukkelijke wens de informele sfeer van het oorspronkelijke gebouw te bewaren. Hier is het bureau wonderwel in geslaagd.
Sommige locaties lenen zich niet voor uitgebreide vormexperimenten. Hier wordt de kwaliteit van de plek bepaald door de eenvormigheid van het straatbeeld. Zo ook de negentiende-eeuwse woonwijken van Amsterdam. Alle panden hebben dezelfde hoogte, gevelopbouw en textuur. Nieuwbouw betekent hier het zoeken naar eigentijdse plattegronden binnen de grenzen van het bestaande. Aan de Jan Bernardusstraat staat het resultaat van een dergelijke zoektocht.
Dat het een compact gebouw met gaten moest worden, daar was Jacob van Rijs van MVRDV al snel uit. Het Parkrandgebouw diende twee paradoxale wensen in zich te verenigen: het moest niet alleen een groter volume hebben dan de oudbouw die het verving, het moest ook de relatie van de wijk met het achtergelegen park drastisch verbeteren.
In 2002 verwierf het Britse architectenbureau Caruso St John de opdracht voor de renovatie van een kindermuseum in Oost-Londen. Na de herinrichting is onlangs het nieuwe toegangspaviljoen tot het museum opgeleverd. Deze toevoeging vormt geen contrast met het bestaande gebouw, maar zoekt nadrukkelijk aansluiting bij de preoccupaties van de negentiende-eeuwse architectuur met constructie en decoratie. Het resultaat is een loggia die het geheel beter laat functioneren, maar het ook verankert.
Met de door Chelsea tegen Manchester United gewonnen Cup Final van dit jaar is afgelopen mei het nieuwe Wembley stadion officieel geopend. De thuisbasis van het Britse voetbal heeft 90.000 zitplaatsen en 2600 toiletten, meer dan in enig ander stadion ter wereld. Het dak wordt ondersteund door een grote boog met een hoogte van 140 meter. Dit symbool vervangt de twee toegangstorens van het oude Wembley en markeert de plek van het stadion in het zich vernieuwende en weer swingende Londen.
