Het oorspronkelijke kantinegebouw uit 1962 is ontworpen door Swaneveld en Goslinga architecten. Het gebouw kenmerkte zich door asymmetrische dakvlakken, een luifel en betonnen spanten op een vast stramien. De kantine had een open opzet met grote ramen en een gang naar de kleedkamers. Deze ruimtelijke en functionele kwaliteiten vormden het uitgangspunt voor de vernieuwbouw.
Uit onderzoek bleek dat de fundering en betonnen hoofddraagconstructie nog in goede staat waren. Omdat nieuwbouw op dezelfde locatie had moeten plaatsvinden, is besloten het bestaande gebouw te behouden en aan te passen. Het sportgebouw is nu volledig gasloos en integraal toegankelijk. Het energiesysteem maakt gebruik van warmtewinning uit het voetbalveld en opslag in de bodem voor verwarming en douchewater.
Bij de vernieuwbouw is ingezet op een biobased en circulaire aanpak. Nieuwe onderdelen zijn licht uitgevoerd, onder meer met CLT-wanden en houtvezelgevulde elementen. Bestaande materialen, zoals betonnen dakplaten en het lattenplafond, zijn hergebruikt en verbeterd met extra isolatie en akoestische maatregelen. Ook in de gevels is hergebruik zichtbaar, met toegepast metselwerk in schanskorven en los gestapelde bakstenen. De vernieuwde accommodatie moet langdurig kunnen meegaan en geschikt zijn voor breed gebruik.
