Toelichting Atelier Tomas Dirrix | Beeld Titia Hahne
Het ontwerp begon met de keuze om, in tegenstelling tot bij de buren, het nieuwbouwhuis te laten opleveren als een volledig leeg geraamte. Een gat over vier verdiepingen, centraal in het huis, voorzag een vrijheid voor eigen ideeën over (samen)leven. Het trappenhuis steekt als een los object door de volledige hoogte van het huis met een vrije hoogte van ruim 13 meter. Doorheen kruisen trappen van vloer naar vloer. Middels grote vensters zijn zichtrelaties tussen de verschillende kamers gemaakt.
Het huis is een gesamtkunstwerk geworden: een samenwerking van de opdrachtgevers met de architect en andere kunstenaars, ontwerpers en producenten. De tegels zijn gemaakt door Palet, keuken en boekenkast zijn ontworpen door Phil Procter, gordijnen door Team Thursday, stoelen door Koen Taselaar, trappen door Ad van Esch en neonverlichting door Merijn Haenen. De opdrachtgevers zien dit huis als een begin van nieuwe samenwerkingen, zowel in het huis maar ook in hun eigen praktijk.
We hebben gekozen om het bouwwerk uit te voeren als groot meubelstuk, en te werken met meubelmaker Onno Donkers. Voor de details, de zelfontworpen scharnieren en de handvatten zijn telkens testopstellingen gemaakt. De badkamers en toiletten zijn bekleed met geglazuurde tegels naar ontwerp van Koen en Simone. De boekenkast en keukenblok, ook volledig als cnc-bouwpakket ontworpen in samenwerking met Phil Procter verzorgt een scherp karakter tegen de warme uitstraling van het hout.
Het trappenhuis is gemaakt als een volledig houten constructie. De trappen zijn als geprefabriceerde delen gemaakt. De draagconstructie en afwerking van de schacht is gemaakt van hetzelfde hoogwaardige Europees multiplex (pools grenen). Om efficiënt met het materiaalgebruik om te gaan is uitgegaan van een standaard plaatmaat en is de constructie waar mogelijk veelal open gelaten.
De ambitie was om in het huis een monumentale tussenruimte te ontwerpen; een ambigue kwaliteit waarvoor steeds minder plek is bij nieuwbouw woningen. Niet de woon- of eetkamer is de belangrijkste kamer van het huis, maar de 13 meter hoge leegte. Door de diagonal trappen wordt de hiërarchie van kamers verwisseld en lijkt boven beneden en andersom. Het trappenhuis toont zich als binnenstebuiten gekeerde ruimte die verschillend gebruik met elkaar verweeft en waarin een hybride huis kan ontstaan.
Inspiratie werd gehaald uit Napolitaanse patio’s met weelderige, open trappenhuizen. In het stedelijk weefsel van de Italiaanse stad vormen ze een intieme maar toch feestelijke ruimte die de straat met de woningen verbindt. Een tussenruimte waar kinderen op de trappen spelen en buren elkaar treffen.
