Door Misak Terzibasiyan - Op een stormachtige, herfstdag in september zochten we als juryleden de 10 genomineerde projecten voor de Dirk Roosenburg prijs 2017. Regelmatig moesten we schuil zoeken onder een paraplu en konden we de reis voortzetten als het iets minder hard regende. Kortom: de jury heeft weer en wind moeten doorstaan om de projecten te bezoeken en te beoordelen.
Aan de Oostenburgergracht liggen 76 woningen rond een schakeling van hellingen en hoven. Arons en Gelauff architecten maakte het plan in een open ontwerpproces met omwonenden en toekomstige bewoners. De opzet refereert naar de historie van werven en scheepshellingen, met een publiek toegankelijk en een open verbinding naar het water.
Een hedendaagse interpretatie van een 19e eeuwse langgevel boerderij waarin de nieuwe boerderij als een massieve houtbouw (CLT) wordt ontworpen en opgebouwd. Het ontwerp en de keuze voor de CLT volgen uit noden eigen aan het uitbaten van een edelhertenboerderij. De constructie wordt zichtbaar gehouden en hetzelfde hout wordt doorgetrokken in het interieur zodoende een sterke cohesie te creëren.
Kaaspakhuis Gouda - een rijksmonument - onderging een spectaculaire transformatie tot loftwoongebouw. Mei architects nam samen met White House Development zelf het initiatief voor deze succesvolle ontwikkeling. In het hart van het gebouw is een royaal atrium gemaakt, waar vanuit nu 52 unieke en sfeervolle loftwoningen worden ontsloten. Door slim hergebruik van zoveel mogelijk elementen uit het oude pakhuis, zoals de originele kaasplanken, is de geschiedenis van 100 jaar kaas maken in het gebouw nog goed voelbaar.
De gemeente Rotterdam selecteerde voor "Wonen in Winkels" vijf architectenbureaus, waaronder NOV'82 Architecten. De inzending van NOV'82 richt zich op de relatie tussen woning en straat. De voorgevel kan na transformatie van winkel naar woning nog altijd de voormalige functie van etalage behouden. Zo zal de plint bijdragen aan de beleving van de stoep en de stedelijke ruimte aantrekkelijker maken.
Een bijzondere kap bekroont een nieuwe villa van E V A architecten. Als afgeleide van twee lessenaarsdaken is de vorm in de lengterichting ontworpen. Naast het exterieur wordt ook het interieur door de kap bepaalt. Verschillende vides bieden doorzichten naar het dak. Zo worden de twee lagen verbonden in een ruimtelijk plan.
De essentie van de opgave was het creëren van eigentijds wooncomfort in volledige harmonie met het uit 1949 stammende oorspronkelijke hoofdhuis. Het bijzondere van dit ontwerp is de hoogwaardige materialisatie en detaillering die de overgangen bestaand/nieuw en gebouw/omgeving geruisloos laat plaatsvinden. De zichtlijnen op het tegenover gelegen openbaar groen enerzijds en de besloten tuin anderzijds hebben het huis extra verankerd in zijn omgeving.
<I>Door Jeroen Apers - </I>Het project Mirror Mirror van Remco Siebring is een dakopbouw op een monument, dat bedoeld is om in zijn omgeving te verdwijnen.
Door Harm Tilman - Op dit moment is het voor nieuwkomers in de stad vrijwel onmogelijk woonruimte te vinden. De nieuwe woningnood is een feit. Alle aanleiding om de transformatie van leegstand vastgoed niet als een probleem uit het verleden te beschouwen. Experimenten met stedelijke huisvesting verdienen het doorgetrokken te worden.
Ludwig Mies van der Rohe is een van de grootste architecten van de twintigste eeuw. Hij bouwde in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw grensverleggende huizen, ontwerp het Barcelona paviljoen met de Barcelona stoel en tekende na de oorlog voor veel hoogbouw en universiteitsge-bouwen in Chicago, ongekend voor die tijd. Zijn werk is nog steeds actueel maar onttrekt zich niet aan de tand des tijds. Moeten we het behouden? Zo ja, op welke manier?
Door Jeroen Apers - Casa Ruotante in het Italiaanse Pennabilli is een octogonaal huis van 150 vierkante meter op een paal, dat 360 graden kan draaien. In een dag draait dit ontwerp van Roberto Rossi een volle ronde met de zon mee.
Door Harm Tilman - Rising Architecture is een conferentie met als onderwerp hoe architectuur en constructie toekomstige uitdagingen kunnen helpen oplossen. Twee dagen lang onderzochten architecten en hun stakeholders op welke manieren architectuur toekomstige maatschappelijke uitdagingen kan helpen oplossen. Afgelopen week was ik te gast op deze ontwerp-conferentie in het Deense Aarhus.
BlackJack is een Energie neutrale CPO (collectief opdrachtgeverschap) en is midden in de crisis ontwikkeld met een flexibel casco en leiding logistiek. Het betreft 32 appartementen, hotel en bedrijfsruimten.
De essentie van het project is het opnieuw organiseren van de plint, waarbij een verbetering van de flows en het creëren van een aantrekkelijke entree met optimale visuele verbinding met de stad en het IJ centraal staan. Het resultaat is een hybride ruimte die aansluit op het robuuste karakter van Renzo Piano's gebouw en door flexibele elementen toekomstige veranderingen aankan.
Theater aan de Rijn was toe aan een grondige verbouwing om ook in de toekomst dienst te doen als productiehuis voor jonge theaterproducenten. NEXIT maakte een uniek ontwerp waarbij de entree zich 180 graden draaide naar het culturele Bartokpark. Het ontwerp heeft de Willem Diehl architectuurpijs in 2017 gewonnen.
Transformatie van voormalige Nissan garage/showroom naar hoofdkantoor van Inwork
KAAN Architecten heeft een nieuwe hoofdlocatie in Rotterdam: "De ordening van de ruimte is gebaseerd op het idee dat het delen van kennis en ervaring onze basis vormt. De keuze om het interieur in slechts één materiaal uit te voeren ligt daarin dat het notenhout een juiste balans oplevert met de industriële monumentaliteit van het beton, dit was een geschenk".
Op deze plek spreken Hans Teerds, onderzoeker en docent aan de Faculteit Bouwkunde TU Delft, en Marit Overbeek, online coördinator en initiatiefnemer in Utrecht, met elkaar over bewoners die zelf ruimtelijke initiatieven opstarten in hun eigen wijk. Marit vreest dat markt en overheid helemaal niet klaar zijn voor burgers als een derde machtsfactor in het stadmaken.
Ninke Happel van het architectenbureau Happel Cornelisse Verhoeven ontvangt me in het Rotterdamse Scheepsmakerkwartier. Het tienkoppige bureau is nog niet zo lang geleden naar deze locatie verhuisd, wat goed te zien is. Op het bureau heerst een rustige, ongedwongen sfeer. De modellen van verschillende projecten in uiteenlopende stadia springen direct in het oog.
Ontwerpen is veel uitdagender aan het worden. Dat is een van de conclusies die valt te trekken op grond van de Dutch Design Week 2015 die gisteren in Eindhoven werd afgesloten. Ontwerpen is al lang geen oneliner meer maar wordt geschraagd door grondig onderzoek en gedegen uitvoering. Bovendien richt het zich steeds vaker op relevante opgaven. Het ontwerpen zelf is aan het veranderen.