Nergens is het Rijksvastgoedbedrijf zo nadrukkelijk aanwezig als in Den Haag. Maar de belangen van het Rijk en die van de stad lopen lang niet altijd gelijk op. Ministeries en internationale instellingen staan voor openheid en democratie, maar hun gebouwen keren zich door veiligheidseisen steeds vaker van de stad af. Na twee jaar onderzoek pleiten gemeente Den Haag, Rijksvastgoedbedrijf en Atelier Rijksbouwmeester voor een andere manier van samenwerken: met wederkerigheid en 'radicale empathie' als uitgangspunt.

Een deelfiets die abrupt stopt, een navigatieapp die verkeersstromen herschikt, een camera die bepaalt wie een boete krijgt: algoritmes zijn diep doorgedrongen in het dagelijkse leven van de stad. Die systemen beloven een efficiëntere en beter bestuurbare stad, maar reduceren stedelijk leven tegelijkertijd steeds vaker tot data en rekensommen. Wat gebeurt er wanneer de logica van algoritmes botst met democratische waarden als rechtvaardigheid, zeggenschap en publieke afweging?

Het Nederlandse architectuurbeleid verloor de afgelopen decennia aan politieke en culturele zeggingskracht. Tegelijkertijd groeide het erfgoedbeleid uit tot een stevig verankerd onderdeel van de ruimtelijke ordening. In 'Meer ruimte voor architectuur' betoogt Kirsten Schipper dat een nauwere verbinding tussen beide domeinen kan bijdragen aan een sterker architectuurbeleid én een rijkere bouwcultuur.