Een leemvloer werd vroeger veel toegepast omdat arbeid goedkoop was en de materialen lokaal beschikbaar waren. Nu is een leemvloer een zeldzaamheid. Architectenbureau la-di-da overtuigde modeontwerper Joline Jolink om er toch weer een toe te passen voor de verbouwing van een oude kuikenstal in het Overijsselse Welsum.
Hoe ontwerp je een groot commercieel kantoorgebouw zonder automatisch naar beton, staal en veel glas te grijpen? Met het houten gebouw Hortus in Basel zocht Herzog & de Meuron naar een radicaal ander antwoord. Het kantoorgebouw fungeert als grootschalig experiment in circulair en emissiearm bouwen - en voldoet nu al aan de Zwitserse klimaatdoelen voor 2050.
Bouwen met zand en klei was eeuwenlang gemeengoed totdat gewapend beton en staal hun intrede deden. Nu de bouwsector zoekt naar materialen met een lage CO2-voetafdruk, keert leembouw terug. Niet alleen als afwerking, maar ook constructief - mits architecten bereid zijn mee te bewegen met de eisen en mogelijkheden van het materiaal.
Modeontwerpster Joline Jolink kocht samen met Peter Feldbrugge een oude kuikenschuur in Welsum. In de regio waar ze opgroeiden wilden zij een Fashion Farm opzetten: een plek waar in en rond het gebouw geëxperimenteerd kan worden met het verbouwen van vlas en het verwerken ervan tot linnen. Ze wilden laten zien hoe we hier lokaal kleding kunnen groeien. De schuur was echter laag, vochtig, donker, en slecht geïsoleerd. Wij gingen aan de slag om het gebouw met klein budget te transformeren.
