Voor architecten en ontwerpers die werken aan een inclusieve praktijk.
Vijf jaar na de publicatie van Mevr. De Architect wordt met Mevr. De Architect 2.0 opnieuw de positie van vrouwen in de architectuur herijkt. Net als toen geven we ook nu vrouwelijke architecten het podium. Want ondanks dat de studentenpopulaties evenwichter zijn en bijna evenveel vrouwen als mannen beginnen aan een loopbaan bij een architectenbureau, blijft de uitstroom van vrouwen rond hun dertigste - de zogenoemde leaky pipeline - hoog. Daarbij is het leiderschap in architectenbureaus is nog steeds overwegend mannelijk. Het beeld van de architect als altijd beschikbare, visionaire solist werkt nog altijd hardnekkig door in de praktijk.
Tegelijkertijd maakt Mevr. De Architect 2.0 duidelijk: representatie alleen is niet genoeg. Rolmodellen een podium geven werkt, maar er is meer nodig. Het is tijd dat we de geldende norm bevragen. Bij wie ligt de macht? Binnen welke cultuur zijn architecten werkzaam? Wie krijgt vanzelfsprekend ruimte en wie niet?
Tegelijkertijd maakt Mevr. De Architect 2.0 duidelijk: representatie alleen is niet genoeg. Rolmodellen een podium geven werkt, maar er is meer nodig. Het is tijd dat we de geldende norm bevragen. Bij wie ligt de macht? Binnen welke cultuur zijn architecten werkzaam? Wie krijgt vanzelfsprekend ruimte en wie niet?
- Andrea Prins onderzocht het fenomeen ‘leaky pipeline’ in ‘De leaky pipeline verdient meer onderzoek - systemische uitsluiting, hiaten in research en een te smalle definitie van ‘succes’’.
- Ninke Happel schreef het essay ‘8 kansen voor herwaardering van de architect’ #emancipeerdearchitect!
- Lara Schrijver dook in het feminisme voor systeemverandering met het essay ‘De nieuwe generatie feministen bevraagt fundamentele ongelijkheid’.
- Evelien Pieters schreef ‘Voorbij het podium. Waarom representatie niet genoeg is voor echte gelijkwaardigheid in de architectuur’.
- Kirsten Hannema interviewde 3 ‘weggelekte’ vrouwen ‘Lisa De Visscher, Carlijn Kingma en Majorie Jans tonen: architectuur gebeurt niet alleen op bureaus’.
Naast deze essays en achtergrondverhalen zijn er ook 16 nieuwe Mevr. De Architect interviews:
- Aura Luz Melis: ‘Dit is de gouden eeuw van het landschap’
- Cécilia Gross: ‘Het is tijd voor verandering, voor een nieuw narratief’
- Gus Tielens: ‘Ik wil echt verliefd zijn op wat ik doe’
- Janneke Bierman: ‘Onbegrijpelijk dat er nog managementteams met alleen mannen bestaan’
- Jolijn Valk: ‘Ik laat mezelf niet in een hoekje zetten, dan ga ik altijd het gesprek aan’
- Joyce Verstijnen: ‘Ik moet mijn eigen projecten kunnen blijven doen’
- Mechthild Stuhlmacher: ‘Bij herbestemming is twijfel mijn beste partner’
- Mieke Bosse: ‘Als ik ervoor was dat niks verandert, dan stond ik in de keuken!’
- Mira Nekova: ‘We willen een bureau dat radicaal anders is’
- Moriko Kira: ‘Als je Sanaa niet bent, moet je dat ook niet proberen te zijn’
- Oana Bogdan: ‘Het liefst doe ik publieke projecten. Ik geloof niet in architectuur als investering’
- Robyne Somé: ‘Ik wil geen representatieicoon zijn, maar ik wéét dat het werkt’
- Saartje van der Made: ‘Mijn collega’s noemen mij het geweten’
- Sanne van Manen: ‘Het is fijn om helemaal zelf zeggenschap te hebben over een project’
- Sarah Poot: ‘Het gaat mij om de liefde, de goesting voor het vak’
- Winka Dubbeldam: ‘Vrouwen zijn geen slachtoffer, maar ze moeten wel brutaler zijn’