Oliver Thill geniet vooral bekendheid vanwege zijn rationele benadering van architectuur. Maar hij was ook een emotioneel mens met grote hartstochten, die scherp uit de hoek kon komen, aldus vriend en bureaupartner André Kempe. Vorige week overleed Thill op 55 jarige leeftijd. Veel te vroeg en een groot verlies voor de architectuur binnen en buiten Nederland.

Via de achterdeur naar het kiesrecht. Zo ontwierp Margaret Kropholler in 1912 een modelwoning die de huisvrouw liet emanciperen. Ook tekende ze een bureau voor een man een vrouw. Als de vrouw minder tijd hoefde te besteden aan huishouden, zo redeneerde ze, kon zij zich met andere zaken bezighouden. Zoals intellectuele arbeid.

In de architectuur praten we graag over vernieuwing, vooruitgang en maatschappelijke relevantie. Maar als het gaat over wie blijft, wie doorgroeit en wie afhaakt, blijken vastgeroeste patronen opvallend hardnekkig. Al in de jaren negentig werd duidelijk dat de emancipatie in het vak vooral op papier had plaatsgevonden. 25 jaar later klinkt wat jonge vrouwen vertellen nog altijd verontrustend bekend. Dat is geen toeval - en geen individueel falen. Dat is een systeemprobleem, betoogt Lara Schrijver.

Er zijn klimbomen, een rivier om in te zwemmen, oude gebouwen waarachter je je kunt verstoppen. De Enclave, zoals het nieuwe buurtje in de noordelijke hoek van het Zaanse Hembrugterrein heet, roept associaties op met Bolderburen, het dorpje uit het gelijknamige boek van Astrid Lindgren, waar kinderen avonturen beleven. Alleen zijn de rode houten huizen in dit geval acht grijze bunkers, verbouwd tot woon-werkruimtes met kleurige dakopbouwen - net boomhutten.