Het elektrisch gemaal uit 1951 is uitgebreid om het waterpeil in het achterland beter te kunnen reguleren bij hevige regen en langdurige droogte. Het naastgelegen voormalige stoomgemaal uit 1918 is behouden en herbestemd tot ciderij. Beide gebouwen hebben cultuurhistorische waarde en maken onderdeel uit van het verhaal over het Nederlandse waterbeheer.
De uitbreiding bestaat uit een betonnen bak in de dijk met daarop vier schijven. Deze verwijzen in vorm en materiaal naar de bestaande gemalen. Tussen de schijven zijn drie verblijfsruimtes gemaakt met zicht op de IJssel, het polderkanaal en het landschap. Ook zijn een trap in de dijk, uitkijkpunten, een picknickweide en een recreatieve waterkant aangelegd. Het voormalige stoomgemaal biedt ruimte aan de productieruimte en het proeflokaal van IESSELcider.
De heropening vormt volgens het persbericht de eerste stap van een belevingsroute door de IJsselvallei, van gemaal tot gemaal. Tegelijkertijd is in de polder Nijbroek gewerkt aan maatregelen voor klimaatadaptatie, waaronder nieuwe stuwtjes, natuurvriendelijke oevers, rabattenbosjes en het herstel van gemetselde duikers. Tijdens de heropening ging de documentaire Nieuw Drassig Land van Jonathan de Jong in première.
