Het gebouw staat op een van de hoogste punten van de heide en is onderdeel van een illusielandschap, waarin de topografie en vegetatie het ruimtelijke beeld versterken. Het gebouw is ontworpen als verlenging van het landschap; daarom is het dak begroeid met heide en inheemse plantensoorten op een substraatlaag van circa dertig centimeter. Regenwater wordt via regenketens afgevoerd naar opslagtanks en hergebruikt voor dakberegening in de zomer en de toiletten in de winter.
De materialisering volgt de ontwerpfilosofie form follows nature. Er is gekozen voor een gevelbekleding van populierenbast, geplaatst in korte segmenten die een ruw, tactiel oppervlak vormen. Het geeft het gebouw een uitgesproken aardse uitstraling in het landschap. De draagconstructie bestaat uit gelamineerde houten kolommen en liggers, in combinatie met stijve CLT-onderdelen. De constructie vormt de basis voor een samenhangend houten interieur.
De hoofdvorm is eenvoudig en langgerekt. Een smalle lichtstrook in het dak brengt daglicht diep in het gebouw en ondersteunt het interieur dat ontworpen is als een doorlopende interne structuur. De gevelopeningen zijn bewust gepositioneerd als ingelijste uitzichten om vanaf elke werkplek het landschap te ervaren. Het interieur bestaat uit wanden, plafonds, vaste meubelonderdelen en kozijnen, die zijn uitgevoerd in Red Grandis. Installaties zijn integraal onderdeel van het ontwerp: ventilatiesleuven zijn direct in het hout gefreesd en blijven zichtbaar als onderdeel van de architectuur. De gebogen wanden en zichtlijnen zorgen voor ruimtelijke samenhang en doorstroming.
Tafelberg laat zien hoe een werkomgeving kan voortkomen uit historische typologie, landschappelijke logica en materiaalkeuze. Houtbouw is daarbij geen doel op zich, maar onderdeel van een architectonische benadering waarbij vorm, materiaal en detaillering voortkomen uit de logica van de plek. Het ontwerp verbeeldt een stille en duurzame werkomgeving waarin de architectuur zich wortelt in de natuur.
