In vrijwel alle universiteitssteden van Nederland voldoet het huidige woningaanbod voor studenten bij lange na niet aan de behoefte. Door de verdere uitbouw van het hoger en wetenschappelijk onderwijs zal de behoefte aan woonruimte voor studenten de komende jaren verder toenemen. Dit nummer gaat in op deze problematiek en toont een aantal oplossingen voor het huisvesten van studenten.
Kleur en architectuur zijn twee onderwerpen die vaak niet samen gaan. Projecten met een kleurrijke uitstraling weten veel discussie en controverse op te wekken. Deze uitgave toont een aantal projecten waarbij kleur in harmonie is met het ontwerp.
De redactie van de Architect maakt de balans op van 2007. Naar aanleiding van vijf thema’s is een selectie gemaakt van projecten die volgens de redactie het afgelopen jaar de moeite waard waren. De thema’s zijn collectieve woongebouwen, scholen, openbare gebouwen, werkgebouwen en winkels.
Landschap maakt een integraal onderdeel uit van de ontworpen wereld en biedt poëtische overdenkingen op het bestaan. Landscape Urbanism, ofwel landschapstedebouw, het thema van het juli - augustusnummer van de Architect, breidt het denken over de hedendaagse stad uit met landschappelijke en ecologische begrippen en slecht daarbij de tot nu toe bestaande grenzen tussen de ontwerpende disciplines.
Architectuur is een kunst die een belangrijke maatschappelijke functie vervult. Vanwege dringende sociale en ecologische problemen dient het contract van architectuur met de samenleving te worden vernieuwd. Dit vraagt om talentvolle ontwerpers die zichzelf zien als onderdeel van een beroep dat ook een collectieve missie heeft.
Dit nummer blikt vooruit op de Salone del Mobile in Milaan. Op de grootste internationale meubelbeurs ter wereld zijn de trends en ontwikkelingen op het gebied van interieur en design voor het komend jaar te zien. Het Nederlands ontwerp levert daar traditiegetrouw een grote bijdrage aan en daarom onthult de Architect interieur wat het Dutch Design in Milaan gaat doen. Ontwerpers en meubelmerken die zichzelf op de Salone presenteren, vertellen in de diverse rubrieken over hun nieuwe werk. Joep van Lieshout doet een boekje open over zijn inspiratiebronnen, evenals zijn jonge vakgenoot Friso Dijkstra.
De internationale reputatie van de Nederlandse architectuur berust op haar vermogen om maatschappelijke veranderingen vorm te geven in opwindende experimenten en plannen. Dit is versterkt door de in de afgelopen periode opgebouwde infrastructuur ter ondersteuning van de architectuur. Wat daarbij echter uit het beeld verdwijnt, is dat in Nederland vooral conceptueel wordt gewerkt, omdat de budgetten laag zijn en nauwelijks geld beschikbaar is voor detaillering. In ons land wordt de discussie over kosten scherp gevoerd. Alleen met een conceptuele inzet kan een vrije, ongebonden ruimte worden gecreëerd op een terrein dat financieel soms flink zit dichtgetimmerd. Gevolg is echter wel dat het eindresultaat –het gebouw– meestal minder aanspreekt dan het oorspronkelijke concept. Dit noopt architecten na te denken over het proces van architectuur naar bouwen en een nieuwe constructiewijze te introduceren
In augustus begint het experiment van Rijkbouwmeester Coenen om pas afgestudeerde architecten brede ervaring in de beroepspraktijk te laten opdoen. Jonge architecten krijgen bij architectenbureaus een tweejarig ervaringsprogramma aangeboden, waarin beroepsvaardigheden worden getraind, maar ook de kennis van het vakgebied moet worden bevorderd. Ook op het vlak van onderzoek neemt de praktijk het voortouw. Terwijl op de scholen relevant empirisch onderzoek met een lantaarn te zoeken is, worden in de praktijk steeds meer initiatieven genomen. Zo doet Marlies Rohmer bijvoorbeeld vanuit een geëngageerde houding onderzoek naar jongerencultuur om zich inhoudelijk beter te wapenen bij nieuwe opgaven. Het onderzoek van bureau Tarra richt zich op de vermogens en beperkingen van de architectuur zelf.
Als Beatriz Colomina schrijft over Daedalus, Ariadne en het labyrint van koning Minos geeft zij een dubbel statement af. Bouwen kan alleen dan architectuur worden wanneer het naast de praktische dimensie ook een linguïstische dimensie kent. Ariadne die aan Theseus een kluwen draad geeft opdat hij zijn weg uit het labyrint terug kan vinden, geeft het labyrint betekenis en daarom is zij, een vrouw, en niet de bouwer Daedalus, de eerste architect.
De vader van onze kat is architect en wel Theo Hauben te Rotterdam. Zijn architectenbestaan in combinatie met de krolse Poes bleek een ramp. Poes werd liefdevol gesteriliseerd en overgenomen door mijn vriendin. Poes's kortstondige relatie met de architectuur verklaart volgens mij haar voorliefde voor de rechthoekige doos. Dit is een serieuze zaak voor Poes, de dozenliefde.
Als vakredacteur bij de Architect bezoek ik regelmatig bijeenkomsten over de bebouwde omgeving. Ze zijn inhoudelijk meestal interessant en actueel, maar om nou te zeggen inspirerend… Ze zetten je eerder met beide voeten op de grond, dan dat ze je geest prikkelen om buiten de kaders te denken. Terwijl dat laatste voor architecten en ontwerpers ook belangrijk is nu alles verandert en ze zich opnieuw moeten positioneren.
Vorig jaar stonden grote stukken van de duinen bij Petten en Schoorl in brand. De verantwoordelijke instanties hadden direct hun reactie klaar: er rukten 100 brandweerauto's uit, met 700 brandweermannen en tien kilometer brandslangen. Er was brede aandacht voor deze kleine milieuramp. Architecten reageren op hun eigen nood volstrekt anders: in plaats van massaal uit te rukken (of op te rukken naar Den Haag) om de heftige brand die woedt in de branche te blussen, gooien ze olie op het vuur. Vanuit de architectenbranche is er geen diepgaande bezinning of reflectie over de toekomst van de branche. Ze opereren als pyromanen die nieuwe brandhaarden ontsteken.
De interieurwereld lijkt zich af te keren van het perfecte plaatje. Het mag wel wat wilder, zeggen meubelcatalogi en woonbladen. Ik zie steeds meer interieurs vol stapels papieren of tijdschriften, oude kamerplanten, kunst en kitsch en versleten maar dierbare meubels, kortom, interieurs zoals die in werkelijkheid zijn, waar wordt geleefd.
Afgelopen week werd Nederland opgeschrikt door een heuse rel. Architect Sjoerd Soeters beschuldigde Wilfried van Winden van plagiaat. Aanleiding was de sprekende gelijkenis tussen het gerealiseerde Inntel hotel in Zaandam en een schets die Soeters als stedebouwkundige supervisor veel eerder maakte en naar eigen zeggen overlegde met de architect.
De dramatische rol van de heroïsche, Nietzscheaanse architect is uitgespeeld. De figuur van de mythische architect is plotseling achterhaald. In de nieuwe periode die voor ons ligt is de architect een ambachtsman die zich ook op de bouwplaats laat zien en die daarvoor vroeg uit de veren gaat en op tijd naar bed. Het is een ontwerper die zich bezig houdt met kleine dingen. Zaken waar de heroïsche architect zijn of haar neus optrok.
De televisieserie '24' is ongetwijfeld de belangrijkste culturele uiting van de afgelopen tijd. Althans zo kwam me afgelopen weekend voor, toen mijn afspraak met S. onverwacht niet doorging en ik alle tijd van de wereld had de serie nog eens goed te bekijken.
Alle begin is moeilijk, zegt een oud spreekwoord. Voor een jonge architect die net begint is misschien de meest wezenlijke vraag hoe hij of zij de balans tussen ambitie en praktijk kan bewaren. De pas verschenen monografie van Benthem Crouwel doet van deze kunst op een adembenemende wijze verslag.
Eén uur voor sluitingstijd liep ik binnen bij 'architecture for one euro'. Middenin Rotterdam, op nog geen vijfhonderd meter afstand van mijn huis, vlakbij mijn Albert Heijn, bevindt zich sinds kort een architectuurwinkel. Voor slechts één euro krijg je hier advies van een architect. Een koopje! Daar wilde ik meer van weten.
Onlangs vond de elfde editie plaats van A.DAYS, een jaarlijks besloten evenement voor architecten in de Benelux, georganiseerd door Ann Maes en Marleen Bruurs (AMD-ABITARE). Het evenement vindt ieder jaar in een andere stad plaats. Het doel van deze bijeenkomsten is het stimuleren van informele ontmoetingen, het leggen van contacten tussen architecten en opdrachtgevers en het samenbrengen van inzichten over interieurontwerp, architectuur en stedebouw.
Eichstätt. Ik moet eerlijk bekennen dat ik tot voor kort nog nooit van dit stadje had gehoord. Eerlijk gezegd is dat ook niet zo gek: het heeft ongeveer 13.000 inwoners en ligt centraal in Oberbayern. De afstand tot de drie grote Beierse steden (München, Nürnberg en Augsburg) is ongeveer honderd kilometer, terwijl de dichtstbijzijnde grotere stad Ingolstadt is, met name bekend als productiestandoord van Audi.