Met Carbon Confessions toont MVRDV - naast rekenmodellen - een ongemakkelijke waarheid: wie echt duurzaam wil bouwen, loopt vast in een systeem dat daar nauwelijks op is ingericht. De tentoonstelling in het Keilepand in Rotterdam laat zien hoe gewicht - letterlijk - de grootste koolstofschuld veroorzaakt, en hoe ontwerp- en materiaalkeuzes verschil maken. Maar ook de institutionele barrières, financiële prikkels en politieke stiltes die de slagkracht van architecten beperken. Het roept een fundamentele vraag op: welke rol kan de architect nog spelen in een systeem dat duurzaamheid structureel tegenwerkt?

In 1982 lanceerde president François Mitterand de Grands Projets: een prijsvraag voor 8 gebouwen om Parijs te vernieuwen. De winnaar voor La Défense - het zakendistrict - was de Deense architect Johan Otto von Spreckelsen. Met drie kerken en zijn eigen huis op zijn naam ontwierp hij La Grande Arche. Een keerpunt in zijn carrière en het onderwerp van de gelijknamige film, vertoond op het AFFR 2025.

'Probeer er samen uit te komen en dan horen we het graag.' Met die ongebruikelijke opdracht zette ontwikkelaar Synchroon drie architectenbureaus aan het werk. Het resultaat is Wisselspoor: geen optelsom van losse gebouwen, maar één grootstedelijk blok dat verdichting, collectiviteit en architectonische samenhang serieus neemt. Met langs het spoor veel woonplekken voor studenten.

Aan de Ireneboulevard, pal naast station Delft, rijst een 40 meter hoge woontoren op uit wat ooit een barrière was: het spoor. Hooghe Delft, gesitueerd boven op het dak van de spoortunnel, markeert de entree van de nieuwe stadswijk Nieuw Delft. Met koopappartementen, kantoorruimte en Filmhuis Lumen in de plint is het gebouw een compacte stapeling van wonen, werken en cultuur.