Wie bepaalt wie wordt opgenomen in de architectuurgeschiedenis? Ariadne ziet hoe vrouwen structureel uit de canon zijn geschreven en ervaart hoe haar werk wordt onderschat. Michelle signaleert hoe alle disciplines achter de schermen van de architectuur nauwelijks erkenning krijgen. Ze stelt daarom voor om, naar voorbeeld van de Oscars, ook niet-ontwerpende disciplines onderdeel te maken van de architectuurprijzen.
Meintje Delisse volgde een kronkelig pad om architect te worden. Tijdens haar mbo-opleiding bouwkunde ontdekte ze op stage in New-York de architectuur. Later deed ze, na het hbo, de Academie voor Bouwkunst. Inmiddels is ze mededirecteur bij bureau SLA en moeder van twee kinderen. 'Ik heb veel gehad aan mijn mannelijke mentoren, nu is het aan ons vrouwen om elkaar te inspireren.'
In de architectuur praten we graag over vernieuwing, vooruitgang en maatschappelijke relevantie. Maar als het gaat over wie blijft, wie doorgroeit en wie afhaakt, blijken vastgeroeste patronen opvallend hardnekkig. Al in de jaren negentig werd duidelijk dat de emancipatie in het vak vooral op papier had plaatsgevonden. 25 jaar later klinkt wat jonge vrouwen vertellen nog altijd verontrustend bekend. Dat is geen toeval - en geen individueel falen. Dat is een systeemprobleem, betoogt Lara Schrijver.
Zucht. We waren nog geen 5 minuten op weg, maar ik had het meteen door. Ik werd hier wederom geconfronteerd met de mythische figuur van wat een architect is: een eigengereide - of noem het visionaire - man die in zijn eentje aan een iconisch gebouw werkt voor een uitdagende opdrachtgever. Ooit ontstaan in het boek 'The Fountainhead', maar in dit geval is het de Deense architect Johan Otto von Spreckelsen in de film 'La Grande Arche'.
Mieke Bosse is traditioneel architect én radicaal feminist. Achter de monumentale gevel van haar Haagse herenhuis werkt ze ondanks haar pensioengerechtigde leeftijd onverstoorbaar door. Terwijl ze voortbouwt op eeuwenoude kennis, heeft ze haar hele leven taboes geslecht - in het vak en daarbuiten.
Deze maand staat de Architect in het teken van Mevr. De Architect 2.0. We publiceren essays, columns en opinies over vrouwen in de architectuur en onderzoeken de vraag: zijn we wat opgeschoten sinds vijf jaar geleden de eerste editie van Mevr. De Architect uitkwam? Op woensdag 4 maart staan we weer in Pakhuis de Zwijger met een indrukwekkende line-up van sprekers om de balans op te maken.
Marlies Rohmer lijkt voor niets en niemand bang en kent de rollen aan de vergadertafel. Sloeg ze in de jaren negentig nog vaak met de vuist op tafel in een poging mannelijke opdrachtgevers te spiegelen, nu is ze liever zichzelf en probeert ze met humor en goed luisteren een gezamenlijk doel te bereiken. Toch trok ze voor dit interview resoluut haar eigen plan.
Mira Nekova is wars van het beeld van de architect als solist. Haar bureau Time to Access werkt met open processen - met bewoners, coöperaties en ontwerpers aan tafel. Zoals in het project De Nieuwe Meent in Amsterdam: kleurrijk, democratisch en eigenzinnig. 'Het is niet mijn missie om activistisch te zijn, maar ik merk dat het heel vaak nodig is.'
