Deze zomer overleed Tjeerd Dijkstra op 94-jarige leeftijd. Hij begon zijn carrière als stagiair bij J.J.P. Oud, waar hij wekenlang het ontwerp voor het trappenhuis van het Vrijzinnig Lyceum in Den Haag moest detailleren. Het zette de toon voor Dijkstra's manier van werken: uitermate precies in zijn ontwerpbeslissingen, maar ook in zijn teksten en formuleringen.

Korte tijd na zijn oudere broer Rob (1938-2023) overleed op 17 juni jl. de Luxemburgse architect Léon Krier. Hij speelde in de architectuurdiscussies van de afgelopen eeuw een belangrijke en vaak controversiële rol en profileerde zich vooral als papieren architect. Bouwen wilde hij niet, naar eigen zeggen omdat hij geen vuile handen wilde maken.

Jan Westra overleed vorige week op 78-jarige leeftijd. Als hoogleraar en decaan aan de TU/e had hij oog voor wat belangrijk was en geloofde in wat mensen konden, soms eerder dan zij dat zelf deden. In zijn manier van lesgeven en leidinggeven zat vaak een wending, een pointe. Nooit als effectbejag, maar als middel om mensen samen te brengen.

Carel Weeber was een groot voorbeeld toen ik eind jaren zeventig, begin jaren tachtig in Eindhoven Architectuur studeerde. Hij was mediageniek met zijn lange haren, pilotenbril, psychedelisch gestreepte broek, leren jack, rijdend in een Alfa Romeo GTV. En hij kon eenvoudig maar scherp formuleren. Zijn televisie-uitzendingen, waarin hij geen blad voor de mond nam - 'Wat is hier gebeurd? Een spoorwegongeluk?'- waren het gesprek van de dag.