'Het ontwerpplezier spat er van af', schrijft Emmanuel van der Beek over de Kop van de Boezem, het nieuwste project van Happel Cornelisse Verhoeven en het eerste woongebouw in hun thuisstad Rotterdam. Met bakstenen kolommen, vensterbanken en lateien van gestraald beton en een fries van verzonken baksteen. De gevel lijkt te zeggen: 'Laat architecten toch ontwerpen!' aldus Van der Beek.

Bakstenen kolommen, vensterbanken en lateien van gestraald beton, een fries van verzonken bakstenen. Kop van de Boezem, het eerste woongebouw van Happel Cornelisse Verhoeven in Rotterdam, thuisstad van het bureau, spreekt als architecturaal hoogstandje tot de verbeelding in de ontwikkeling Nieuw Kralingen. De gevel spreekt en lijkt te zeggen: 'Laat architecten toch ontwerpen!'

Architecten lijken soms in een heel eigen taal te communiceren. Ik werd ooit door vrienden uitgelachen toen ik het - buiten mijn architectuurbubbel - over het maaiveld had. Net als het woord 'plint' slaan deze woorden volgens Ariadne Onclin en Michelle Gulickx de plank mis buiten de vakwereld. En naast het jargon is er een scala aan generieke woorden bij architecten in zwang die zo multi-interpretabel zijn, dat ze eigenlijk niks zeggen. In hun briefwisselingen doken Oclin en Gulickx voor de Architect in de 'architectaal' waarbij ze 'helaas volop konden citeren uit eigen werk'.

Het ontwerp van Happel Cornelisse Verhoeven voor de transformatie van de Rekenkamer in Den Haag stond lang onder embargo. Een expertpanel dat bij de planvorming betrokken was schreef een brandbrief, maar een publiek debat was door het embargo onmogelijk. Nu de omgevingsvergunning is aangevraagd is het ontwerp openbaar gemaakt.